Ayodhya Kanda, sarga 6
गते पुरोहिते रामः स्नातो नियतमानसः
सह पत्न्या विशालाक्ष्या नारायणमुपागमत्
gate purohite rāmaḥ snāto niyatamānasaḥ
saha patnyā viśālākṣyā nārāyaṇam upāgamat
प्रगृह्य शिरसा पात्रीं हविषो विधिवत्तदा
महते दैवतायाज्यं जुहाव ज्वलितेऽनले
pragṛhya śirasā pātrīṃ haviṣo vidhivat tadā
mahate daivatāyājyaṃ juhāva jvalite 'nale
शेषं च हविषस्तस्य प्राश्याशास्यात्मनः प्रियम्
ध्यायन्नारायणं देवं स्वास्तीर्णे कुशसंस्तरे
śeṣaṃ ca haviṣas tasya prāśyāśāsyātmanaḥ priyam
dhyāyan nārāyaṇaṃ devaṃ svāstīrṇe kuśasaṃstare
वाग्यतः सह वैदेह्या भूत्वा नियतमानसः
श्रीमत्यायतने विष्णोः शिश्ये नरवरात्मजः
vāgyataḥ saha vaidehyā bhūtvā niyatamānasaḥ
śrīmaty āyatane viṣṇoḥ śiśye naravarātmajaḥ
एकयामावशिष्टायां रात्र्यां प्रतिविबुध्य सः
अलंकारविधिं कृत्स्नं कारयामास वेश्मनः
ekayāmāvaśiṣṭāyāṃ rātryāṃ prativibudhya saḥ
alaṃkāravidhiṃ kṛtsnaṃ kārayām āsa veśmanaḥ
तत्र शृण्वन्सुखा वाचः सूतमागधबन्दिनाम्
पूर्वां संध्यामुपासीनो जजाप यतमानसः
tatra śṛṇvan sukhā vācaḥ sūtamāgadhabandinām
pūrvāṃ saṃdhyām upāsīno jajāpa yatamānasaḥ
तुष्टाव प्रणतश्चैव शिरसा मधुसूदनम्
विमलक्षौमसंवीतो वाचयामास च द्विजान्
tuṣṭāva praṇataś caiva śirasā madhusūdanam
vimalakṣaumasaṃvīto vācayām āsa ca dvijān
तेषां पुण्याहघोषोऽथ गम्भीरमधुरस्तदा
अयोध्यां पूरयामास तूर्यघोषानुनादितः
teṣāṃ puṇyāhaghoṣo 'tha gambhīramadhuras tadā
ayodhyāṃ pūrayām āsa tūryaghoṣānunāditaḥ
कृतोपवासं तु तदा वैदेह्या सह राघवम्
अयोध्या निलयः श्रुत्वा सर्वः प्रमुदितो जनः
kṛtopavāsaṃ tu tadā vaidehyā saha rāghavam
ayodhyā nilayaḥ śrutvā sarvaḥ pramudito janaḥ
ततः पौरजनः सर्वः श्रुत्वा रामाभिषेचनम्
प्रभातां रजनीं दृष्ट्वा चक्रे शोभां परां पुनः
tataḥ paurajanaḥ sarvaḥ śrutvā rāmābhiṣecanam
prabhātāṃ rajanīṃ dṛṣṭvā cakre śobhāṃ parāṃ punaḥ
सिताभ्रशिखराभेषु देवतायतनेषु च
चतुष्पथेषु रथ्यासु चैत्येष्वट्टालकेषु च
sitābhraśikharābheṣu devatāyataneṣu ca
catuṣpatheṣu rathyāsu caityeṣv aṭṭālakeṣu ca
नानापण्यसमृद्धेषु वणिजामापणेषु च
कुटुम्बिनां समृद्धेषु श्रीमत्सु भवनेषु च
nānāpaṇyasamṛddheṣu vaṇijām āpaṇeṣu ca
kuṭumbināṃ samṛddheṣu śrīmatsu bhavaneṣu ca
सभासु चैव सर्वासु वृक्षेष्वालक्षितेषु च
ध्वजाः समुच्छ्रिताश्चित्राः पताकाश्चाभवंस्तदा
sabhāsu caiva sarvāsu vṛkṣeṣv ālakṣiteṣu ca
dhvajāḥ samucchritāś citrāḥ patākāś cābhavaṃs tadā
नटनर्तकसंघानां गायकानां च गायताम्
मनःकर्णसुखा वाचः शुश्रुवुश्च ततस्ततः
naṭanartakasaṃghānāṃ gāyakānāṃ ca gāyatām
manaḥkarṇasukhā vācaḥ śuśruvuś ca tatas tataḥ
रामाभिषेकयुक्ताश्च कथाश्चक्रुर्मिथो जनाः
रामाभिषेके संप्राप्ते चत्वरेषु गृहेषु च
rāmābhiṣekayuktāś ca kathāś cakrur mitho janāḥ
rāmābhiṣeke saṃprāpte catvareṣu gṛheṣu ca
बाला अपि क्रीडमाना गृहद्वारेषु संघशः
रामाभिषेकसंयुक्ताश्चक्रुरेव मिथः कथाः
bālā api krīḍamānā gṛhadvāreṣu saṃghaśaḥ
rāmābhiṣekasaṃyuktāś cakrur eva mithaḥ kathāḥ
कृतपुष्पोपहारश्च धूपगन्धाधिवासितः
राजमार्गः कृतः श्रीमान्पौरै रामाभिषेचने
kṛtapuṣpopahāraś ca dhūpagandhādhivāsitaḥ
rājamārgaḥ kṛtaḥ śrīmān paurai rāmābhiṣecane
प्रकाशीकरणार्थं च निशागमनशङ्कया
दीपवृक्षांस्तथा चक्रुरनु रथ्यासु सर्वशः
prakāśīkaraṇārthaṃ ca niśāgamanaśaṅkayā
dīpavṛkṣāṃs tathā cakrur anu rathyāsu sarvaśaḥ
अलंकारं पुरस्यैवं कृत्वा तत्पुरवासिनः
आकाङ्क्षमाणा रामस्य यौवराज्याभिषेचनम्
alaṃkāraṃ purasyaivaṃ kṛtvā tat puravāsinaḥ
ākāṅkṣamāṇā rāmasya yauvarājyābhiṣecanam
समेत्य संघशः सर्वे चत्वरेषु सभासु च
कथयन्तो मिथस्तत्र प्रशशंसुर्जनाधिपम्
sametya saṃghaśaḥ sarve catvareṣu sabhāsu ca
kathayanto mithas tatra praśaśaṃsur janādhipam
अहो महात्मा राजायमिक्ष्वाकुकुलनन्दनः
ज्ञात्वा यो वृद्धमात्मानं रामं राज्येऽभिषेक्ष्यति
aho mahātmā rājāyam ikṣvākukulanandanaḥ
jñātvā yo vṛddham ātmānaṃ rāmaṃ rājye 'bhiṣekṣyati
सर्वे ह्यनुगृहीताः स्म यन्नो रामो महीपतिः
चिराय भविता गोप्ता दृष्टलोकपरावरः
sarve hy anugṛhītāḥ sma yan no rāmo mahīpatiḥ
cirāya bhavitā goptā dṛṣṭalokaparāvaraḥ
अनुद्धतमना विद्वान्धर्मात्मा भ्रातृवत्सलः
यथा च भ्रातृषु स्निग्धस्तथास्मास्वपि राघवः
anuddhatamanā vidvān dharmātmā bhrātṛvatsalaḥ
yathā ca bhrātṛṣu snigdhas tathāsmāsv api rāghavaḥ
चिरं जीवतु धर्मात्मा राजा दशरथोऽनघः
यत्प्रसादेनाभिषिक्तं रामं द्रक्ष्यामहे वयम्
ciraṃ jīvatu dharmātmā rājā daśaratho 'naghaḥ
yatprasādenābhiṣiktaṃ rāmaṃ drakṣyāmahe vayam
एवंविधं कथयतां पौराणां शुश्रुवुस्तदा
दिग्भ्योऽपि श्रुतवृत्तान्ताः प्राप्ता जानपदा जनाः
evaṃvidhaṃ kathayatāṃ paurāṇāṃ śuśruvus tadā
digbhyo 'pi śrutavṛttāntāḥ prāptā jānapadā janāḥ
ते तु दिग्भ्यः पुरीं प्राप्ता द्रष्टुं रामाभिषेचनम्
रामस्य पूरयामासुः पुरीं जानपदा जनाः
te tu digbhyaḥ purīṃ prāptā draṣṭuṃ rāmābhiṣecanam
rāmasya pūrayām āsuḥ purīṃ jānapadā janāḥ
जनौघैस्तैर्विसर्पद्भिः शुश्रुवे तत्र निःस्वनः
पर्वसूदीर्णवेगस्य सागरस्येव निःस्वनः
janaughais tair visarpadbhiḥ śuśruve tatra niḥsvanaḥ
parvasūdīrṇavegasya sāgarasyeva niḥsvanaḥ
ततस्तदिन्द्रक्षयसंनिभं पुरं; दिदृक्षुभिर्जानपदैरुपागतैः
समन्ततः सस्वनमाकुलं बभौ; समुद्रयादोभिरिवार्णवोदकम्
tatas tad indrakṣayasaṃnibhaṃ puraṃ; didṛkṣubhir jānapadair upāgataiḥ
samantataḥ sasvanam ākulaṃ babhau; samudrayādobhir ivārṇavodakam