Ayodhya Kanda, sarga 1
कस्यचित्त्वथ कालस्य राजा दशरथः सुतम्
भरतं केकयीपुत्रमब्रवीद्रघुनन्दनः
kasya cit tv atha kālasya rājā daśarathaḥ sutam
bharataṃ kekayīputram abravīd raghunandanaḥ
अयं केकयराजस्य पुत्रो वसति पुत्रक
त्वां नेतुमागतो वीर युधाजिन्मातुलस्तव
ayaṃ kekayarājasya putro vasati putraka
tvāṃ netum āgato vīra yudhājin mātulas tava
श्रुत्वा दशरथस्यैतद्भरतः केकयीसुतः
गमनायाभिचक्राम शत्रुघ्नसहितस्तदा
śrutvā daśarathasyaitad bharataḥ kekayīsutaḥ
gamanāyābhicakrāma śatrughnasahitas tadā
आपृच्छ्य पितरं शूरो रामं चाक्लिष्टकारिणम्
मातॄंश्चापि नरश्रेष्ठः शत्रुघ्नसहितो ययौ
āpṛcchya pitaraṃ śūro rāmaṃ cākliṣṭakāriṇam
mātṝṃś cāpi naraśreṣṭhaḥ śatrughnasahito yayau
युधाजित्प्राप्य भरतं सशत्रुघ्नं प्रहर्षितः
स्वपुरं प्राविशद्वीरः पिता तस्य तुतोष ह
yudhājit prāpya bharataṃ saśatrughnaṃ praharṣitaḥ
svapuraṃ prāviśad vīraḥ pitā tasya tutoṣa ha
स तत्र न्यवसद्भ्रात्रा सह सत्कारसत्कृतः
मातुलेनाश्वपतिना पुत्रस्नेहेन लालितः
sa tatra nyavasad bhrātrā saha satkārasatkṛtaḥ
mātulenāśvapatinā putrasnehena lālitaḥ
तत्रापि निवसन्तौ तौ तर्प्यमाणौ च कामतः
भ्रातरौ स्मरतां वीरौ वृद्धं दशरथं नृपम्
tatrāpi nivasantau tau tarpyamāṇau ca kāmataḥ
bhrātarau smaratāṃ vīrau vṛddhaṃ daśarathaṃ nṛpam
राजापि तौ महातेजाः सस्मार प्रोषितौ सुतौ
उभौ भरतशत्रुघ्नौ महेन्द्रवरुणोपमौ
rājāpi tau mahātejāḥ sasmāra proṣitau sutau
ubhau bharataśatrughnau mahendravaruṇopamau
सर्व एव तु तस्येष्टाश्चत्वारः पुरुषर्षभाः
स्वशरीराद्विनिर्वृत्ताश्चत्वार इव बाहवः
sarva eva tu tasyeṣṭāś catvāraḥ puruṣarṣabhāḥ
svaśarīrād vinirvṛttāś catvāra iva bāhavaḥ
तेषामपि महातेजा रामो रतिकरः पितुः
स्वयम्भूरिव भूतानां बभूव गुणवत्तरः
teṣām api mahātejā rāmo ratikaraḥ pituḥ
svayambhūr iva bhūtānāṃ babhūva guṇavattaraḥ
गते च भरते रामो लक्ष्मणश्च महाबलः
पितरं देवसंकाशं पूजयामासतुस्तदा
gate ca bharate rāmo lakṣmaṇaś ca mahābalaḥ
pitaraṃ devasaṃkāśaṃ pūjayām āsatus tadā
पितुराज्ञां पुरस्कृत्य पौरकार्याणि सर्वशः
चकार रामो धर्मात्मा प्रियाणि च हितानि च
pitur ājñāṃ puraskṛtya paurakāryāṇi sarvaśaḥ
cakāra rāmo dharmātmā priyāṇi ca hitāni ca
मातृभ्यो मातृकार्याणि कृत्वा परमयन्त्रितः
गुरूणां गुरुकार्याणि काले कालेऽन्ववैक्षत
mātṛbhyo mātṛkāryāṇi kṛtvā paramayantritaḥ
gurūṇāṃ gurukāryāṇi kāle kāle 'nvavaikṣata
एवं दशरथः प्रीतो ब्राह्मणा नैगमास्तथा
रामस्य शीलवृत्तेन सर्वे विषयवासिनः
evaṃ daśarathaḥ prīto brāhmaṇā naigamās tathā
rāmasya śīlavṛttena sarve viṣayavāsinaḥ
स हि नित्यं प्रशान्तात्मा मृदुपूर्वं च भाषते
उच्यमानोऽपि परुषं नोत्तरं प्रतिपद्यते
sa hi nityaṃ praśāntātmā mṛdupūrvaṃ ca bhāṣate
ucyamāno 'pi paruṣaṃ nottaraṃ pratipadyate
कथंचिदुपकारेण कृतेनैकेन तुष्यति
न स्मरत्यपकाराणां शतमप्यात्मवत्तया
kathaṃ cid upakāreṇa kṛtenaikena tuṣyati
na smaraty apakārāṇāṃ śatam apy ātmavattayā
शीलवृद्धैर्ज्ञानवृद्धैर्वयोवृद्धैश्च सज्जनैः
कथयन्नास्त वै नित्यमस्त्रयोग्यान्तरेष्वपि
śīlavṛddhair jñānavṛddhair vayovṛddhaiś ca sajjanaiḥ
kathayann āsta vai nityam astrayogyāntareṣv api
बुद्धिमान्मधुराभाषी पूर्वभाषी प्रियंवदः।
वीर्यवान्न च वीर्येण महता स्वेन विस्मितः
buddhimānmadhurābhāṣī pūrvabhāṣī priyaṃvadaḥ|
vīryavānna ca vīryeṇa mahatā svena vismitaḥ
नचानृतकथो विद्वान् वृद्धानां प्रतिपूजकः।
अनुरक्तः प्रजाभिश्च प्रजाश्चाप्यनुरञ्जते
nacānṛtakatho vidvān vṛddhānāṃ pratipūjakaḥ|
anuraktaḥ prajābhiśca prajāścāpyanurañjate
सानुक्रोशो जितक्रोधो ब्राह्मणप्रतिपूजकः।
दीनानुकम्पी धर्मज्ञो नित्यं प्रग्रहवांश्चुचिः
sānukrośo jitakrodho brāhmaṇapratipūjakaḥ|
dīnānukampī dharmajño nityaṃ pragrahavāṃścuciḥ
कुलोचितमतिः क्षात्रं धर्मं स्वं बहुमन्यते।
मन्यते परया कीर्त्या महत्स्वर्गफलं ततः
kulocitamatiḥ kṣātraṃ dharmaṃ svaṃ bahumanyate|
manyate parayā kīrtyā mahatsvargaphalaṃ tataḥ
नाऽऽश्रेयसि रतो विद्वान्नविरुद्धकथारुचिः।
उत्तरोत्तरयुक्तौ च वक्ता वाचस्पतिर्यथा
nā''śreyasi rato vidvānnaviruddhakathāruciḥ|
uttarottarayuktau ca vaktā vācaspatiryathā
अरोगस्तरुणो वाग्मी वपुष्मान्देशकालवित्।
लोके पुरुषसारज्ञ स्साधुरेको विनिर्मितः
arogastaruṇo vāgmī vapuṣmāndeśakālavit|
loke puruṣasārajña ssādhureko vinirmitaḥ
स तु श्रेष्ठैर्गुणैर्युक्तः प्रजानां पार्थिवात्मजः।
बहिश्चर इव प्राणो बभूव गुणतः प्रियः
sa tu śreṣṭhairguṇairyuktaḥ prajānāṃ pārthivātmajaḥ|
bahiścara iva prāṇo babhūva guṇataḥ priyaḥ
सम्यग्विद्याव्रतस्नातो यथावत्साङ्गवेदवित्।
इष्वस्त्रे च पितु श्श्रेष्ठो बभूव भरताग्रजः
samyagvidyāvratasnāto yathāvatsāṅgavedavit|
iṣvastre ca pitu śśreṣṭho babhūva bharatāgrajaḥ
कल्याणाभिजनः साधुरदीनः सत्यवागृजुः
वृद्धैरभिविनीतश्च द्विजैर्धर्मार्थदर्शिभिः
kalyāṇābhijanaḥ sādhur adīnaḥ satyavāg ṛjuḥ
vṛddhair abhivinītaś ca dvijair dharmārthadarśibhiḥ
धर्मार्थकामतत्त्वज्ञः स्मृतिमान्प्रतिभावनान्
लौकिके समयाचरे कृतकल्पो विशारदः
dharmārthakāmatattvajñaḥ smṛtimān pratibhāvanān
laukike samayācare kṛtakalpo viśāradaḥ
निभृत स्संवृताकारो गुप्तमन्त्र स्सहायवान्।
अमोघक्रोधहर्षश्च त्यागसंयमकालवित्
nibhṛta ssaṃvṛtākāro guptamantra ssahāyavān|
amoghakrodhaharṣaśca tyāgasaṃyamakālavit
दृढभक्ति स्स्थिरप्रज्ञो नासद्ग्राही न दुर्वचाः।
निस्तन्द्रिरप्रमत्तश्च स्वदोषपरदोषवित्
dṛḍhabhakti ssthiraprajño nāsadgrāhī na durvacāḥ|
nistandrirapramattaśca svadoṣaparadoṣavit
शास्त्रज्ञश्च कृतज्ञश्च पुरुषान्तरकोविदः
यः प्रग्रहानुग्रहयोर्यथान्यायं विचक्षणः
śāstrajñaś ca kṛtajñaś ca puruṣāntarakovidaḥ
yaḥ pragrahānugrahayor yathānyāyaṃ vicakṣaṇaḥ
आयकर्मण्युपायज्ञः संदृष्टव्ययकर्मवित्
श्रैष्ठ्यं शास्त्रसमूहेषु प्राप्तो व्यामिश्रकेष्वपि
āyakarmaṇy upāyajñaḥ saṃdṛṣṭavyayakarmavit
śraiṣṭhyaṃ śāstrasamūheṣu prāpto vyāmiśrakeṣv api
अर्थधर्मौ च संगृह्य सुखतन्त्रो न चालसः
वैहारिकाणां शिल्पानां विज्ञातार्थविभागवित्
arthadharmau ca saṃgṛhya sukhatantro na cālasaḥ
vaihārikāṇāṃ śilpānāṃ vijñātārthavibhāgavit
आरोहे विनये चैव युक्तो वारणवाजिनाम्
धनुर्वेदविदां श्रेष्ठो लोकेऽतिरथसंमतः
ārohe vinaye caiva yukto vāraṇavājinām
dhanurvedavidāṃ śreṣṭho loke 'tirathasaṃmataḥ
अभियाता प्रहर्ता च सेनानयविशारदः
अप्रधृष्यश्च संग्रामे क्रुद्धैरपि सुरासुरैः
abhiyātā prahartā ca senānayaviśāradaḥ
apradhṛṣyaś ca saṃgrāme kruddhair api surāsuraiḥ
अनसूयो जितक्रोधो न दृप्तो न च मत्सरी
न चावमन्ता भूतानां न च कालवशानुगः
anasūyo jitakrodho na dṛpto na ca matsarī
na cāvamantā bhūtānāṃ na ca kālavaśānugaḥ
एवं श्रेष्ठैर्गुणैर्युक्तः प्रजानां पार्थिवात्मजः
संमतस्त्रिषु लोकेषु वसुधायाः क्षमागुणैः
बुद्ध्या बृहस्पतेस्तुल्यो वीर्येणापि शचीपतेः
evaṃ śreṣṭhair guṇair yuktaḥ prajānāṃ pārthivātmajaḥ
saṃmatas triṣu lokeṣu vasudhāyāḥ kṣamāguṇaiḥ
buddhyā bṛhaspates tulyo vīryeṇāpi śacīpateḥ
तथा सर्वप्रजाकान्तैः प्रीतिसंजननैः पितुः
गुणैर्विरुरुचे रामो दीप्तः सूर्य इवांशुभिः
tathā sarvaprajākāntaiḥ prītisaṃjananaiḥ pituḥ
guṇair viruruce rāmo dīptaḥ sūrya ivāṃśubhiḥ
तमेवंवृत्तसंपन्नमप्रधृष्य पराक्रमम्
लोकपालोपमं नाथमकामयत मेदिनी
tam evaṃvṛttasaṃpannam apradhṛṣya parākramam
lokapālopamaṃ nātham akāmayata medinī
एतैस्तु बहुभिर्युक्तं गुणैरनुपमैः सुतम्
दृष्ट्वा दशरथो राजा चक्रे चिन्तां परंतपः
etais tu bahubhir yuktaṃ guṇair anupamaiḥ sutam
dṛṣṭvā daśaratho rājā cakre cintāṃ paraṃtapaḥ
अथ राज्ञो बभूवैवं वृद्धस्य चिरजीविनः।।।।
प्रीतिरेषा कथं रामो राजा स्यान्मयि जीवति
atha rājño babhūvaivaṃ vṛddhasya cirajīvinaḥ||||
prītireṣā kathaṃ rāmo rājā syānmayi jīvati
एषा ह्यस्य परा प्रीतिर्हृदि संपरिवर्तते
कदा नाम सुतं द्रक्ष्याम्यभिषिक्तमहं प्रियम्
eṣā hy asya parā prītir hṛdi saṃparivartate
kadā nāma sutaṃ drakṣyāmy abhiṣiktam ahaṃ priyam
वृद्धिकामो हि लोकस्य सर्वभूतानुकम्पनः
मत्तः प्रियतरो लोके पर्जन्य इव वृष्टिमान्
vṛddhikāmo hi lokasya sarvabhūtānukampanaḥ
mattaḥ priyataro loke parjanya iva vṛṣṭimān
यमशक्रसमो वीर्ये बृहस्पतिसमो मतौ
महीधरसमो धृत्यां मत्तश्च गुणवत्तरः
yamaśakrasamo vīrye bṛhaspatisamo matau
mahīdharasamo dhṛtyāṃ mattaś ca guṇavattaraḥ
महीमहमिमां कृत्स्नामधितिष्ठन्तमात्मजम्
अनेन वयसा दृष्ट्वा यथा स्वर्गमवाप्नुयाम्
mahīm aham imāṃ kṛtsnām adhitiṣṭhantam ātmajam
anena vayasā dṛṣṭvā yathā svargam avāpnuyām
इत्येतैर्विविधैस्तैस्तैरन्यपार्थिवदुर्लभैः
शिष्टैरपरिमेयैश्च लोके लोकोत्तरैर्गुणैः
ityetairvividhaistaistairanyapārthivadurlabhaiḥ
śiṣṭairaparimeyaiśca loke lokottarairguṇaiḥ
तं समीक्ष्य महाराजो युक्तं समुदितैर्गुणैः
निश्चित्य सचिवैः सार्धं युवराजममन्यत
taṃ samīkṣya mahārājo yuktaṃ samuditair guṇaiḥ
niścitya sacivaiḥ sārdhaṃ yuvarājam amanyata
दिव्यन्तरिक्षे भूमौ च घोरमुत्पातजं भयम्।।।।
स़ञ्चचक्षेऽथ मेधावी शरीरे चात्मनो जराम्
divyantarikṣe bhūmau ca ghoramutpātajaṃ bhayam||||
sa़ñcacakṣe'tha medhāvī śarīre cātmano jarām
पूर्णचन्द्राननस्याथ शोकापनुदमात्मनः।।।।
लोके रामस्य बुबुधे सम्प्रियत्वं महात्मनः
pūrṇacandrānanasyātha śokāpanudamātmanaḥ||||
loke rāmasya bubudhe sampriyatvaṃ mahātmanaḥ
आत्मनश्च प्रजानां च श्रेयसे च प्रियेण च।।।।
प्राप्तकालेन धर्मात्मा भक्त्या त्वरितवान् नृपः
ātmanaśca prajānāṃ ca śreyase ca priyeṇa ca||||
prāptakālena dharmātmā bhaktyā tvaritavān nṛpaḥ
संचचक्षेऽथ मेधावी शरीरे चात्मनो जराम्
पूर्णचन्द्राननस्याथ शोकापनुदमात्मनः
saṃcacakṣe'tha medhāvī śarīre cātmano jarām
pūrṇacandrānanasyātha śokāpanudamātmanaḥ
लोके रामस्य बुबुधे सम्प्रियत्वं महात्मनः
आत्मनश्च प्रजानां च श्रेयसे च प्रियेण च
loke rāmasya bubudhe sampriyatvaṃ mahātmanaḥ
ātmanaśca prajānāṃ ca śreyase ca priyeṇa ca
नानानगरवास्तव्यान्पृथग्जानपदानपि
समानिनाय मेदिन्याः प्रधानान्पृथिवीपतिः
nānānagaravāstavyān pṛthagjānapadān api
samānināya medinyāḥ pradhānān pṛthivīpatiḥ
अथ राजवितीर्णेषु विविधेष्वासनेषु च
राजानमेवाभिमुखा निषेदुर्नियता नृपाः
atha rājavitīrṇeṣu vividheṣv āsaneṣu ca
rājānam evābhimukhā niṣedur niyatā nṛpāḥ
स लब्धमानैर्विनयान्वितैर्नृपैः; पुरालयैर्जानपदैश्च मानवैः
उपोपविष्टैर्नृपतिर्वृतो बभौ; सहस्रचक्षुर्भगवानिवामरैः
sa labdhamānair vinayānvitair nṛpaiḥ; purālayair jānapadaiś ca mānavaiḥ
upopaviṣṭair nṛpatir vṛto babhau; sahasracakṣur bhagavān ivāmaraiḥ