Sundara Kanda, sarga 25
इत्युक्ताः सीतया घोरं राक्षस्यः क्रोधमूर्छिताः
काश्चिज्जग्मुस्तदाख्यातुं रावणस्य तरस्विनः
ity uktāḥ sītayā ghoraṃ rākṣasyaḥ krodhamūrchitāḥ
kāś cij jagmus tad ākhyātuṃ rāvaṇasya tarasvinaḥ
ततः सीतामुपागम्य राक्षस्यो घोरदर्शनाः
पुनः परुषमेकार्थमनर्थार्थमथाब्रुवन्
tataḥ sītām upāgamya rākṣasyo ghoradarśanāḥ
punaḥ paruṣam ekārtham anarthārtham athābruvan
हन्तेदानीं तवानार्ये सीते पापविनिश्चये
राक्षस्यो भक्षयिष्यन्ति मांसमेतद्यथासुखम्
hantedānīṃ tavānārye sīte pāpaviniścaye
rākṣasyo bhakṣayiṣyanti māṃsam etad yathāsukham
सीतां ताभिरनार्याभिर्दृष्ट्वा संतर्जितां तदा
राक्षसी त्रिजटावृद्धा शयाना वाक्यमब्रवीत्
sītāṃ tābhir anāryābhir dṛṣṭvā saṃtarjitāṃ tadā
rākṣasī trijaṭāvṛddhā śayānā vākyam abravīt
आत्मानं खादतानार्या न सीतां भक्षयिष्यथ
जनकस्य सुतामिष्टां स्नुषां दशरथस्य च
ātmānaṃ khādatānāryā na sītāṃ bhakṣayiṣyatha
janakasya sutām iṣṭāṃ snuṣāṃ daśarathasya ca
स्वप्नो ह्यद्य मया दृष्टो दारुणो रोमहर्षणः
राक्षसानामभावाय भर्तुरस्या भवाय च
svapno hy adya mayā dṛṣṭo dāruṇo romaharṣaṇaḥ
rākṣasānām abhāvāya bhartur asyā bhavāya ca
एवमुक्तास्त्रिजटया राक्षस्यः क्रोधमूर्छिताः
सर्वा एवाब्रुवन्भीतास्त्रिजटां तामिदं वचः
evam uktās trijaṭayā rākṣasyaḥ krodhamūrchitāḥ
sarvā evābruvan bhītās trijaṭāṃ tām idaṃ vacaḥ
कथयस्व त्वया दृष्टः स्वप्नेऽयं कीदृशो निशि
kathayasva tvayā dṛṣṭaḥ svapne 'yaṃ kīdṛśo niśi
तासां श्रुत्वा तु वचनं राक्षसीनां मुखोद्गतम्
उवाच वचनं काले त्रिजटास्वप्नसंश्रितम्
tāsāṃ śrutvā tu vacanaṃ rākṣasīnāṃ mukhodgatam
uvāca vacanaṃ kāle trijaṭāsvapnasaṃśritam
गजदन्तमयीं दिव्यां शिबिकामन्तरिक्षगाम्
युक्तां वाजिसहस्रेण स्वयमास्थाय राघवः
gajadantamayīṃ divyāṃ śibikām antarikṣagām
yuktāṃ vājisahasreṇa svayam āsthāya rāghavaḥ
स्वप्ने चाद्य मया दृष्टा सीता शुक्लाम्बरावृता
सागरेण परिक्षिप्तं श्वेतपर्वतमास्थिता
रामेण संगता सीता भास्करेण प्रभा यथा
svapne cādya mayā dṛṣṭā sītā śuklāmbarāvṛtā
sāgareṇa parikṣiptaṃ śvetaparvatam āsthitā
rāmeṇa saṃgatā sītā bhāskareṇa prabhā yathā
राघवश्च मया दृष्टश्चतुर्दन्तं महागजम्
आरूढः शैलसंकाशं चचार सहलक्ष्मणः
rāghavaś ca mayā dṛṣṭaś caturdantaṃ mahāgajam
ārūḍhaḥ śailasaṃkāśaṃ cacāra sahalakṣmaṇaḥ
ततस्तौ नरशार्दूलौ दीप्यमानौ स्वतेजसा
शुक्लमाल्याम्बरधरौ जानकीं पर्युपस्थितौ
tatas tau naraśārdūlau dīpyamānau svatejasā
śuklamālyāmbaradharau jānakīṃ paryupasthitau
ततस्तस्य नगस्याग्रे आकाशस्थस्य दन्तिनः
भर्त्रा परिगृहीतस्य जानकी स्कन्धमाश्रिता
tatas tasya nagasyāgre ākāśasthasya dantinaḥ
bhartrā parigṛhītasya jānakī skandham āśritā
भर्तुरङ्कात्समुत्पत्य ततः कमललोचना
चन्द्रसूर्यौ मया दृष्टा पाणिभ्यां परिमार्जती
bhartur aṅkāt samutpatya tataḥ kamalalocanā
candrasūryau mayā dṛṣṭā pāṇibhyāṃ parimārjatī
ततस्ताभ्यां कुमाराभ्यामास्थितः स गजोत्तमः
सीतया च विशालाक्ष्या लङ्काया उपरि स्थितः
tatas tābhyāṃ kumārābhyām āsthitaḥ sa gajottamaḥ
sītayā ca viśālākṣyā laṅkāyā upari sthitaḥ
पाण्डुरर्षभयुक्तेन रथेनाष्टयुजा स्वयम्
शुक्लमाल्याम्बरधरो लक्ष्मणेन समागतः
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा सीतया सह भार्यया
pāṇḍurarṣabhayuktena rathenāṣṭayujā svayam
śuklamālyāmbaradharo lakṣmaṇena samāgataḥ
lakṣmaṇena saha bhrātrā sītayā saha bhāryayā
आरुह्य पुष्पकं दिव्यं विमानं सूर्यसन्निभम्
|
उत्तरां दिशमालोक्य जगाम पुरुष्त्तमः
āruhya puṣpakaṃ divyaṃ vimānaṃ sūryasannibham
|
uttarāṃ diśamālokya jagāma puruṣttamaḥ
एवं स्वप्ने मया दृष्टो रामो विष्णुपराक्रमः |
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा सीतया सह राघवः
evaṃ svapne mayā dṛṣṭo rāmo viṣṇuparākramaḥ |
lakṣmaṇena saha bhrātrā sītayā saha rāghavaḥ
न हि रामो महातेजाः शोक्यो जेतुं सुरासुरैः |
राक्षसैर्वापि चान्यैर्वा स्वर्गः पापजनैरिव
na hi rāmo mahātejāḥ śokyo jetuṃ surāsuraiḥ |
rākṣasairvāpi cānyairvā svargaḥ pāpajanairiva
रावणश्च मया दृष्टः क्षितौ तैलसमुक्षितः |
रक्तवासाह् पिबन् मत्तः करवीरकृतस्रजः
rāvaṇaśca mayā dṛṣṭaḥ kṣitau tailasamukṣitaḥ |
raktavāsāh piban mattaḥ karavīrakṛtasrajaḥ
विमानात्पुष्पकादद्य रावणः पतितो भुवि
कृष्यपाणः स्त्रिया दृष्टो मुण्डः कृष्णाम्बरः पुनः
vimānāt puṣpakād adya rāvaṇaḥ patito bhuvi
kṛṣyapāṇaḥ striyā dṛṣṭo muṇḍaḥ kṛṣṇāmbaraḥ punaḥ
रथेन खरयुक्तेन रक्तमाल्यानुलेपनः
प्रयातो दक्षिणामाशां प्रविष्टः कर्दमं ह्रदम्
rathena kharayuktena raktamālyānulepanaḥ
prayāto dakṣiṇām āśāṃ praviṣṭaḥ kardamaṃ hradam
कण्ठे बद्ध्वा दशग्रीवं प्रमदा रक्तवासिनी
काली कर्दमलिप्ताङ्गी दिशं याम्यां प्रकर्षति
kaṇṭhe baddhvā daśagrīvaṃ pramadā raktavāsinī
kālī kardamaliptāṅgī diśaṃ yāmyāṃ prakarṣati
एवं तत्र मया दृष्टः कुम्भकर्णो निशाचरः।।।।
रावणस्य सुतास्सर्वे दृष्टास्तैलसमुक्षिताः
evaṃ tatra mayā dṛṣṭaḥ kumbhakarṇo niśācaraḥ||||
rāvaṇasya sutāssarve dṛṣṭāstailasamukṣitāḥ
वराहेण दशग्रीवः शिंशुमारेण चेन्द्रजित्
उष्ट्रेण कुम्भकर्णश्च प्रयातो दक्षिणां दिशम्
varāheṇa daśagrīvaḥ śiṃśumāreṇa cendrajit
uṣṭreṇa kumbhakarṇaś ca prayāto dakṣiṇāṃ diśam
समाजश्च महान्वृत्तो गीतवादित्रनिःस्वनः
पिबतां रक्तमाल्यानां रक्षसां रक्तवाससाम्
samājaś ca mahān vṛtto gītavāditraniḥsvanaḥ
pibatāṃ raktamālyānāṃ rakṣasāṃ raktavāsasām
लङ्का चेयं पुरी रम्या सवाजिरथसंकुला
सागरे पतिता दृष्टा भग्नगोपुरतोरणा
laṅkā ceyaṃ purī ramyā savājirathasaṃkulā
sāgare patitā dṛṣṭā bhagnagopuratoraṇā
लङ्का दृष्टा मया स्वप्ने रावणेनाभिरक्षिता।।।।
दग्धा रामस्य दूतेन वानरेण तरस्विना
laṅkā dṛṣṭā mayā svapne rāvaṇenābhirakṣitā||||
dagdhā rāmasya dūtena vānareṇa tarasvinā
पीत्व तैलं प्रनृत्ताश्च प्रहसन्त्यो महास्वनाः
लङ्कायां भस्मरूक्षायां सर्वा राक्षसयोषितः
pītva tailaṃ pranṛttāś ca prahasantyo mahāsvanāḥ
laṅkāyāṃ bhasmarūkṣāyāṃ sarvā rākṣasayoṣitaḥ
कुम्भकर्णादयश्चेमे सर्वे राक्षसपुंगवाः
रक्तं निवसनं गृह्य प्रविष्टा गोमयह्रदे
kumbhakarṇādayaś ceme sarve rākṣasapuṃgavāḥ
raktaṃ nivasanaṃ gṛhya praviṣṭā gomayahrade
अपगच्छत नश्यध्वं सीतामाप्नोति राघवः
घातयेत्परमामर्षी सर्वैः सार्धं हि राक्षसैः
apagacchata naśyadhvaṃ sītām āpnoti rāghavaḥ
ghātayet paramāmarṣī sarvaiḥ sārdhaṃ hi rākṣasaiḥ
प्रियां बहुमतां भार्यां वनवासमनुव्रताम्
भर्त्सितां तर्जितां वापि नानुमंस्यति राघवः
priyāṃ bahumatāṃ bhāryāṃ vanavāsam anuvratām
bhartsitāṃ tarjitāṃ vāpi nānumaṃsyati rāghavaḥ
तदलं क्रूरवाक्यैर्वः सान्त्वमेवाभिधीयताम्
अभियाचाम वैदेहीमेतद्धि मम रोचते
tad alaṃ krūravākyair vaḥ sāntvam evābhidhīyatām
abhiyācāma vaidehīm etad dhi mama rocate
यस्या ह्येवं विधः स्वप्नो दुःखितायाः प्रदृश्यते
सा दुःखैर्बहुभिर्मुक्ता प्रियं प्राप्नोत्यनुत्तमम्
yasyā hy evaṃ vidhaḥ svapno duḥkhitāyāḥ pradṛśyate
sā duḥkhair bahubhir muktā priyaṃ prāpnoty anuttamam
भर्त्सितामपि याचध्वं राक्षस्यः किं विवक्षया
राघवाद्धि भयं घोरं राक्षसानामुपस्थितम्
bhartsitām api yācadhvaṃ rākṣasyaḥ kiṃ vivakṣayā
rāghavād dhi bhayaṃ ghoraṃ rākṣasānām upasthitam
प्रणिपात प्रसन्ना हि मैथिली जनकात्मजा
अलमेषा परित्रातुं राक्षस्यो महतो भयात्
praṇipāta prasannā hi maithilī janakātmajā
alam eṣā paritrātuṃ rākṣasyo mahato bhayāt
अपि चास्या विशालाक्ष्या न किंचिदुपलक्षये
विरुद्धमपि चाङ्गेषु सुसूक्ष्ममपि लक्ष्मणम्
api cāsyā viśālākṣyā na kiṃ cid upalakṣaye
viruddham api cāṅgeṣu susūkṣmam api lakṣmaṇam
छाया वैगुण्य मात्रं तु शङ्के दुःखमुपस्थितम्
अदुःखार्हामिमां देवीं वैहायसमुपस्थिताम्
chāyā vaiguṇya mātraṃ tu śaṅke duḥkham upasthitam
aduḥkhārhām imāṃ devīṃ vaihāyasam upasthitām
अर्थसिद्धिं तु वैदेह्याः पश्याम्यहमुपस्थिताम्
राक्षसेन्द्रविनाशं च विजयं राघवस्य च
arthasiddhiṃ tu vaidehyāḥ paśyāmy aham upasthitām
rākṣasendravināśaṃ ca vijayaṃ rāghavasya ca
निमित्तभूतमेतत्तु श्रोतुमस्या महत्प्रियम्
दृश्यते च स्फुरच्चक्षुः पद्मपत्रमिवायतम्
nimittabhūtam etat tu śrotum asyā mahat priyam
dṛśyate ca sphurac cakṣuḥ padmapatram ivāyatam
ईषच्च हृषितो वास्या दक्षिणाया ह्यदक्षिणः
अकस्मादेव वैदेह्या बाहुरेकः प्रकम्पते
īṣac ca hṛṣito vāsyā dakṣiṇāyā hy adakṣiṇaḥ
akasmād eva vaidehyā bāhur ekaḥ prakampate
करेणुहस्तप्रतिमः सव्यश्चोरुरनुत्तमः
वेपन्सूचयतीवास्या राघवं पुरतः स्थितम्
kareṇuhastapratimaḥ savyaś corur anuttamaḥ
vepan sūcayatīvāsyā rāghavaṃ purataḥ sthitam
पक्षी च शाखा निलयं प्रविष्टः; पुनः पुनश्चोत्तमसान्त्ववादी
सुखागतां वाचमुदीरयाणः; पुनः पुनश्चोदयतीव हृष्टः
pakṣī ca śākhā nilayaṃ praviṣṭaḥ; punaḥ punaś cottamasāntvavādī
sukhāgatāṃ vācam udīrayāṇaḥ; punaḥ punaś codayatīva hṛṣṭaḥ