Sundara Kanda, sarga 41
ततः स किंकरान्हत्वा हनूमान्ध्यानमास्थितः
वनं भग्नं मया चैत्यप्रासादो न विनाशितः
तस्मात्प्रासादमप्येवमिमं विध्वंसयाम्यहम्
tataḥ sa kiṃkarān hatvā hanūmān dhyānam āsthitaḥ
vanaṃ bhagnaṃ mayā caityaprāsādo na vināśitaḥ
tasmāt prāsādam apy evam imaṃ vidhvaṃsayāmy aham
इति संचिन्त्य हनुमान्मनसा दर्शयन्बलम्
चैत्यप्रासादमाप्लुत्य मेरुशृङ्गमिवोन्नतम्
आरुरोह हरिश्रेष्ठो हनूमान्मारुतात्मजः
iti saṃcintya hanumān manasā darśayan balam
caityaprāsādam āplutya meruśṛṅgam ivonnatam
āruroha hariśreṣṭho hanūmān mārutātmajaḥ
आरुह्य गिरिसङ्काशं प्रासादं हरियूथपः।
बभौ स सुमहातेजाः प्रतिसूर्य इवोदितः
āruhya girisaṅkāśaṃ prāsādaṃ hariyūthapaḥ|
babhau sa sumahātejāḥ pratisūrya ivoditaḥ
संप्रधृष्य च दुर्धर्षश्चैत्यप्रासादमुन्नतम्
हनूमान्प्रज्वलँल्लक्ष्म्या पारियात्रोपमोऽभवत्
saṃpradhṛṣya ca durdharṣaś caityaprāsādam unnatam
hanūmān prajvalam̐l lakṣmyā pāriyātropamo 'bhavat
स भूत्वा तु महाकायो हनूमान्मारुतात्मजः
धृष्टमास्फोटयामास लङ्कां शब्देन पूरयन्
sa bhūtvā tu mahākāyo hanūmān mārutātmajaḥ
dhṛṣṭam āsphoṭayām āsa laṅkāṃ śabdena pūrayan
तस्यास्फोटितशब्देन महता श्रोत्रघातिना
पेतुर्विहंगा गगनादुच्चैश्चेदमघोषयत्
tasyāsphoṭitaśabdena mahatā śrotraghātinā
petur vihaṃgā gaganād uccaiś cedam aghoṣayat
जयत्यतिबलो रामो लक्ष्मणश्च महाबलः
राजा जयति सुग्रीवो राघवेणाभिपालितः
jayaty atibalo rāmo lakṣmaṇaś ca mahābalaḥ
rājā jayati sugrīvo rāghaveṇābhipālitaḥ
दासोऽहं कोसलेन्द्रस्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः
हनुमाञ्शत्रुसैन्यानां निहन्ता मारुतात्मजः
dāso 'haṃ kosalendrasya rāmasyākliṣṭakarmaṇaḥ
hanumāñ śatrusainyānāṃ nihantā mārutātmajaḥ
न रावणसहस्रं मे युद्धे प्रतिबलं भवेत्
शिलाभिस्तु प्रहरतः पादपैश्च सहस्रशः
na rāvaṇasahasraṃ me yuddhe pratibalaṃ bhavet
śilābhis tu praharataḥ pādapaiś ca sahasraśaḥ
अर्दयित्वा पुरीं लङ्कामभिवाद्य च मैथिलीम्
समृद्धार्थो गमिष्यामि मिषतां सर्वरक्षसाम्
ardayitvā purīṃ laṅkām abhivādya ca maithilīm
samṛddhārtho gamiṣyāmi miṣatāṃ sarvarakṣasām
एवमुक्त्वा विमानस्थश्चैत्यस्थान्हरिपुंगवः
ननाद भीमनिर्ह्रादो रक्षसां जनयन्भयम्
evam uktvā vimānasthaś caityasthān haripuṃgavaḥ
nanāda bhīmanirhrādo rakṣasāṃ janayan bhayam
तेन शब्देन महता चैत्यपालाः शतं ययुः
गृहीत्वा विविधानस्त्रान्प्रासान्खड्गान्परश्वधान्
विसृजन्तो महाक्षया मारुतिं पर्यवारयन्
tena śabdena mahatā caityapālāḥ śataṃ yayuḥ
gṛhītvā vividhān astrān prāsān khaḍgān paraśvadhān
visṛjanto mahākṣayā mārutiṃ paryavārayan
आवर्त इव गङ्गायास्तोयस्य विपुलो महान्
परिक्षिप्य हरिश्रेष्ठं स बभौ रक्षसां गणः
āvarta iva gaṅgāyās toyasya vipulo mahān
parikṣipya hariśreṣṭhaṃ sa babhau rakṣasāṃ gaṇaḥ
ततो वातात्मजः क्रुद्धो भीमरूपं समास्थितः
tato vātātmajaḥ kruddho bhīmarūpaṃ samāsthitaḥ
प्रासादस्य महांस्तस्य स्तम्भं हेमपरिष्कृतम्
उत्पाटयित्वा वेगेन हनूमान्मारुतात्मजः
ततस्तं भ्रामयामास शतधारं महाबलः
prāsādasya mahāṃs tasya stambhaṃ hemapariṣkṛtam
utpāṭayitvā vegena hanūmān mārutātmajaḥ
tatas taṃ bhrāmayām āsa śatadhāraṃ mahābalaḥ
तत्र चाग्निस्समभवत्प्रासादश्चाप्यदह्यत
दह्यमानं ततो दृष्ट्वा प्रासादं हरियूथपः
tatra cāgnissamabhavatprāsādaścāpyadahyata
dahyamānaṃ tato dṛṣṭvā prāsādaṃ hariyūthapaḥ
स राक्षसशतं हत्वा वज्रेणेन्द्र इवासुरान्
अन्तरिक्षस्थितः श्रीमानिदं वचनमब्रवीत्
sa rākṣasaśataṃ hatvā vajreṇendra ivāsurān
antarikṣasthitaḥ śrīmān idaṃ vacanam abravīt
मादृशानां सहस्राणि विसृष्टानि महात्मनाम्।।।।
बलिनां वानरेन्द्राणां सुग्रीववशवर्तिनाम्।
अटन्ति वसुधां कृत्स्नां वयमन्ये च वानराः
mādṛśānāṃ sahasrāṇi visṛṣṭāni mahātmanām||||
balināṃ vānarendrāṇāṃ sugrīvavaśavartinām|
aṭanti vasudhāṃ kṛtsnāṃ vayamanye ca vānarāḥ
मादृशानां सहस्राणि विसृष्टानि महात्मनाम्
बलिनां वानरेन्द्राणां सुग्रीववशवर्तिनाम्
mādṛśānāṃ sahasrāṇi visṛṣṭāni mahātmanām
balināṃ vānarendrāṇāṃ sugrīvavaśavartinām
शतैः शतसहस्रैश्च कोटीभिरयुतैरपि
आगमिष्यति सुग्रीवः सर्वेषां वो निषूदनः
śataiḥ śatasahasraiś ca koṭībhir ayutair api
āgamiṣyati sugrīvaḥ sarveṣāṃ vo niṣūdanaḥ
नेयमस्ति पुरी लङ्का न यूयं न च रावणः
यस्मादिक्ष्वाकुनाथेन बद्धं वैरं महात्मना
neyam asti purī laṅkā na yūyaṃ na ca rāvaṇaḥ
yasmād ikṣvākunāthena baddhaṃ vairaṃ mahātmanā