Bala Kanda, sarga 17
निर्वृत्ते तु क्रतौ तस्मिन्हयमेधे महात्मनः
प्रतिगृह्य सुरा भागान्प्रतिजग्मुर्यथागतम्
nirvṛtte tu kratau tasmin hayamedhe mahātmanaḥ
pratigṛhya surā bhāgān pratijagmur yathāgatam
समाप्तदीक्षानियमः पत्नीगणसमन्वितः
प्रविवेश पुरीं राजा सभृत्यबलवाहनः
samāptadīkṣāniyamaḥ patnīgaṇasamanvitaḥ
praviveśa purīṃ rājā sabhṛtyabalavāhanaḥ
यथार्हं पूजितास्तेन राज्ञा वै पृथिवीश्वराः
मुदिताः प्रययुर्देशान्प्रणम्य मुनिपुंगवम्
yathārhaṃ pūjitās tena rājñā vai pṛthivīśvarāḥ
muditāḥ prayayur deśān praṇamya munipuṃgavam
श्रीमतां गच्छतां तेषां स्वपुराणि पुरात्तत:।
बलानि राज्ञां शुभ्राणि प्रहृष्टानि चकाशिरे
śrīmatāṃ gacchatāṃ teṣāṃ svapurāṇi purāttataḥ|
balāni rājñāṃ śubhrāṇi prahṛṣṭāni cakāśire
गतेषु पृथिवीशेषु राजा दशरथः पुनः
प्रविवेश पुरीं श्रीमान्पुरस्कृत्य द्विजोत्तमान्
gateṣu pṛthivīśeṣu rājā daśarathaḥ punaḥ
praviveśa purīṃ śrīmān puraskṛtya dvijottamān
शान्तया प्रययौ सार्धमृश्यशृङ्गः सुपूजितः
अन्वीयमानो राज्ञाथ सानुयात्रेण धीमता
śāntayā prayayau sārdham ṛśyaśṛṅgaḥ supūjitaḥ
anvīyamāno rājñātha sānuyātreṇa dhīmatā
एवं विसृज्य तान्सर्वान्राजा सम्पूर्णमानस:।
उवास सुखितस्तत्र पुत्रोत्पत्तिं विचिन्तयन्
evaṃ visṛjya tānsarvānrājā sampūrṇamānasaḥ|
uvāsa sukhitastatra putrotpattiṃ vicintayan
ततो यज्ञे समाप्ते तु ऋतूनां षट् समत्ययुः |
ततश्च द्वादशे मासे चैत्रे नावमिके तिथौ
tato yajñe samāpte tu ṛtūnāṃ ṣaṭ samatyayuḥ |
tataśca dvādaśe māse caitre nāvamike tithau
नक्षत्रेऽदितिदैवत्ये स्वोच्चसंस्थेषु पंचसु |
ग्रहेषु कर्कटे लग्ने वाक्पताविंदुना सह
nakṣatre'ditidaivatye svoccasaṃstheṣu paṃcasu |
graheṣu karkaṭe lagne vākpatāviṃdunā saha
कौसल्याजनयद्रामं दिव्यलक्षणसंयुतम्
विष्णोरर्धं महाभागं पुत्रमिक्ष्वाकुनन्दनम्
kausalyājanayad rāmaṃ divyalakṣaṇasaṃyutam
viṣṇor ardhaṃ mahābhāgaṃ putram ikṣvākunandanam
कौसल्या शुशुभे तेन पुत्रेणामिततेजसा
यथा वरेण देवानामदितिर्वज्रपाणिना
kausalyā śuśubhe tena putreṇāmitatejasā
yathā vareṇa devānām aditir vajrapāṇinā
भरतो नाम कैकेय्यां जज्ञे सत्यपराक्रमः
साक्षाद्विष्णोश्चतुर्भागः सर्वैः समुदितो गुणैः
bharato nāma kaikeyyāṃ jajñe satyaparākramaḥ
sākṣād viṣṇoś caturbhāgaḥ sarvaiḥ samudito guṇaiḥ
अथ लक्ष्मणशत्रुघ्नौ सुमित्राजनयत्सुतौ
वीरौ सर्वास्त्रकुशलौ विष्णोरर्धसमन्वितौ
atha lakṣmaṇaśatrughnau sumitrājanayat sutau
vīrau sarvāstrakuśalau viṣṇor ardhasamanvitau
पुष्ये जातस्तु भरतो मीनलग्ने प्रसन्नधी:।।।।
सार्पे जातौ च सौमित्री कुलीरेऽभ्युदिते रवौ
puṣye jātastu bharato mīnalagne prasannadhīḥ||||
sārpe jātau ca saumitrī kulīre'bhyudite ravau
राज्ञः पुत्रा महात्मानश्चत्वारो जज्ञिरे पृथक्
गुणवन्तोऽनुरूपाश्च रुच्या प्रोष्ठपदोपमाः
rājñaḥ putrā mahātmānaś catvāro jajñire pṛthak
guṇavanto 'nurūpāś ca rucyā proṣṭhapadopamāḥ
जगु: कलं च गन्धर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणा:।।।।
देवदुन्दुभयो नेदु: पुष्पवृष्टिश्च खाच्च्युता।
उत्सवश्च महानासीदयोध्यायां जनाकुल:
jaguḥ kalaṃ ca gandharvā nanṛtuścāpsarogaṇāḥ||||
devadundubhayo neduḥ puṣpavṛṣṭiśca khāccyutā|
utsavaśca mahānāsīdayodhyāyāṃ janākulaḥ
रथ्याश्च जनसम्बाधा नटनर्तकसङ्कुला: ।
गायनैश्च विराविण्यो वादनैश्च तथाऽपरै:
rathyāśca janasambādhā naṭanartakasaṅkulāḥ |
gāyanaiśca virāviṇyo vādanaiśca tathā'paraiḥ
प्रदेयांश्च ददौ राजा सूतमागधवन्दिनाम्।
ब्राह्मणेभ्यो ददौ वित्तं गोधनानि सहस्रश:
pradeyāṃśca dadau rājā sūtamāgadhavandinām|
brāhmaṇebhyo dadau vittaṃ godhanāni sahasraśaḥ
जगुः कलं च गंधर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणाः |
देवदुंदुभयो नेदुः पुष्पवृष्टिश्च खात्पतत्
jaguḥ kalaṃ ca gaṃdharvā nanṛtuścāpsarogaṇāḥ |
devaduṃdubhayo neduḥ puṣpavṛṣṭiśca khātpatat
उत्सवश्च महानासीदयोध्यायां जनाकुलः
रथ्याश्च जनसंबाधा नटनर्तकसंकुलाः
utsavaśca mahānāsīdayodhyāyāṃ janākulaḥ
rathyāśca janasaṃbādhā naṭanartakasaṃkulāḥ
गायनैश्च विराविण्यो वादनैश्च तथापरैः |
विरेजुर्विपुलास्तत्र सर्वरत्नसमन्विताः
gāyanaiśca virāviṇyo vādanaiśca tathāparaiḥ |
virejurvipulāstatra sarvaratnasamanvitāḥ
अतीत्यैकादशाहं तु नाम कर्म तथाकरोत्
ज्येष्ठं रामं महात्मानं भरतं कैकयीसुतम्
atītyaikādaśāhaṃ tu nāma karma tathākarot
jyeṣṭhaṃ rāmaṃ mahātmānaṃ bharataṃ kaikayīsutam
सौमित्रिं लक्ष्मणमिति शत्रुघ्नमपरं तथा
वसिष्ठः परमप्रीतो नामानि कृतवांस्तदा
तेषां जन्मक्रियादीनि सर्वकर्माण्यकारयत्
saumitriṃ lakṣmaṇam iti śatrughnam aparaṃ tathā
vasiṣṭhaḥ paramaprīto nāmāni kṛtavāṃs tadā
teṣāṃ janmakriyādīni sarvakarmāṇy akārayat
तेषां केतुरिव ज्येष्ठो रामो रतिकरः पितुः
बभूव भूयो भूतानां स्वयम्भूरिव संमतः
teṣāṃ ketur iva jyeṣṭho rāmo ratikaraḥ pituḥ
babhūva bhūyo bhūtānāṃ svayambhūr iva saṃmataḥ
सर्वे वेदविदः शूराः सर्वे लोकहिते रताः
सर्वे ज्ञानोपसंपन्नाः सर्वे समुदिता गुणैः
sarve vedavidaḥ śūrāḥ sarve lokahite ratāḥ
sarve jñānopasaṃpannāḥ sarve samuditā guṇaiḥ
तेषामपि महातेजा रामः सत्यपराक्रमः
बाल्यात्प्रभृति सुस्निग्धो लक्ष्मणो लक्ष्मिवर्धनः
teṣām api mahātejā rāmaḥ satyaparākramaḥ
bālyāt prabhṛti susnigdho lakṣmaṇo lakṣmivardhanaḥ
गजस्कन्धेऽश्वपृष्ठे च रथचर्यासु सम्मत:।।।।
धनुर्वेदे च निरत: पितृशुश्रूषणे रत:
gajaskandhe'śvapṛṣṭhe ca rathacaryāsu sammataḥ||||
dhanurvede ca nirataḥ pitṛśuśrūṣaṇe rataḥ
इष्टः सर्वस्य लोकस्य शशांक इव निर्मलः
गजस्कन्धेऽश्वपृष्ठे च रथचर्यासु सम्मतः
iṣṭaḥ sarvasya lokasya śaśāṃka iva nirmalaḥ
gajaskandhe'śvapṛṣṭhe ca rathacaryāsu sammataḥ
रामस्य लोकरामस्य भ्रातुर्ज्येष्ठस्य नित्यशः
सर्वप्रियकरस्तस्य रामस्यापि शरीरतः
rāmasya lokarāmasya bhrātur jyeṣṭhasya nityaśaḥ
sarvapriyakaras tasya rāmasyāpi śarīrataḥ
लक्ष्मणो लक्ष्मिसंपन्नो बहिःप्राण इवापरः
न च तेन विना निद्रां लभते पुरुषोत्तमः
मृष्टमन्नमुपानीतमश्नाति न हि तं विना
lakṣmaṇo lakṣmisaṃpanno bahiḥprāṇa ivāparaḥ
na ca tena vinā nidrāṃ labhate puruṣottamaḥ
mṛṣṭam annam upānītam aśnāti na hi taṃ vinā
यदा हि हयमारूढो मृगयां याति राघवः
तदैनं पृष्ठतोऽभ्येति सधनुः परिपालयन्
yadā hi hayam ārūḍho mṛgayāṃ yāti rāghavaḥ
tadainaṃ pṛṣṭhato 'bhyeti sadhanuḥ paripālayan
भरतस्यापि शत्रुघ्नो लक्ष्मणावरजो हि सः
प्राणैः प्रियतरो नित्यं तस्य चासीत्तथा प्रियः
bharatasyāpi śatrughno lakṣmaṇāvarajo hi saḥ
prāṇaiḥ priyataro nityaṃ tasya cāsīt tathā priyaḥ
स चतुर्भिर्महाभागैः पुत्रैर्दशरथः प्रियैः
बभूव परमप्रीतो देवैरिव पितामहः
sa caturbhir mahābhāgaiḥ putrair daśarathaḥ priyaiḥ
babhūva paramaprīto devair iva pitāmahaḥ
ते यदा ज्ञानसंपन्नाः सर्वे समुदिता गुणैः
ह्रीमन्तः कीर्तिमन्तश्च सर्वज्ञा दीर्घदर्शिनः
te yadā jñānasaṃpannāḥ sarve samuditā guṇaiḥ
hrīmantaḥ kīrtimantaś ca sarvajñā dīrghadarśinaḥ
तेषामेवं प्रभावानां सर्वेषां दीप्ततेजसाम्
पिता दशरथो हृष्टो ब्रह्मा लोकाधिपो यथा
teṣāmevaṃ prabhāvānāṃ sarveṣāṃ dīptatejasām
pitā daśaratho hṛṣṭo brahmā lokādhipo yathā
ते चापि मनुजव्याघ्रा वैदिकाध्ययने रता:।।।।
पितृशुश्रूषणरता धनुर्वेदे च निष्ठिता:
te cāpi manujavyāghrā vaidikādhyayane ratāḥ||||
pitṛśuśrūṣaṇaratā dhanurvede ca niṣṭhitāḥ
पिता दशरथो हृष्टो ब्रह्मा लोकाधिपो यथा
ते चापि मनुजव्याघ्रा वैदिकाध्ययने रताः
pitā daśaratho hṛṣṭo brahmā lokādhipo yathā
te cāpi manujavyāghrā vaidikādhyayane ratāḥ
अथ राजा दशरथस्तेषां दारक्रियां प्रति
चिन्तयामास धर्मात्मा सोपाध्यायः सबान्धवः
atha rājā daśarathas teṣāṃ dārakriyāṃ prati
cintayām āsa dharmātmā sopādhyāyaḥ sabāndhavaḥ
तस्य चिन्तयमानस्य मन्त्रिमध्ये महात्मनः
अभ्यागच्छन्महातेजो विश्वामित्रो महामुनिः
tasya cintayamānasya mantrimadhye mahātmanaḥ
abhyāgacchan mahātejo viśvāmitro mahāmuniḥ
स राज्ञो दर्शनाकाङ्क्षी द्वाराध्यक्षानुवाच ह
शीघ्रमाख्यात मां प्राप्तं कौशिकं गाधिनः सुतम्
sa rājño darśanākāṅkṣī dvārādhyakṣān uvāca ha
śīghram ākhyāta māṃ prāptaṃ kauśikaṃ gādhinaḥ sutam
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य राजवेश्म प्रदुद्रुवुः
संभ्रान्तमनसः सर्वे तेन वाक्येन चोदिताः
tac chrutvā vacanaṃ tasya rājaveśma pradudruvuḥ
saṃbhrāntamanasaḥ sarve tena vākyena coditāḥ
ते गत्वा राजभवनं विश्वामित्रमृषिं तदा
प्राप्तमावेदयामासुर्नृपायेक्ष्वाकवे तदा
te gatvā rājabhavanaṃ viśvāmitram ṛṣiṃ tadā
prāptam āvedayām āsur nṛpāyekṣvākave tadā
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा सपुरोधाः समाहितः
प्रत्युज्जगाम संहृष्टो ब्रह्माणमिव वासवः
teṣāṃ tad vacanaṃ śrutvā sapurodhāḥ samāhitaḥ
pratyujjagāma saṃhṛṣṭo brahmāṇam iva vāsavaḥ
स दृष्ट्वा ज्वलितं दीप्त्या तापसं संशितव्रतम्
प्रहृष्टवदनो राजा ततोऽर्घ्यमुपहारयत्
sa dṛṣṭvā jvalitaṃ dīptyā tāpasaṃ saṃśitavratam
prahṛṣṭavadano rājā tato 'rghyam upahārayat
स राज्ञः प्रतिगृह्यार्घ्यं शास्त्रदृष्टेन कर्मणा
कुशलं चाव्ययं चैव पर्यपृच्छन्नराधिपम्
sa rājñaḥ pratigṛhyārghyaṃ śāstradṛṣṭena karmaṇā
kuśalaṃ cāvyayaṃ caiva paryapṛcchan narādhipam
पुरे कोशे जनपदे बान्धवेषु सुहृत्सु च ।।।।
कुशलं कौशिको राज्ञ: पर्यपृच्छत्सुधार्मिक:
pure kośe janapade bāndhaveṣu suhṛtsu ca ||||
kuśalaṃ kauśiko rājñaḥ paryapṛcchatsudhārmikaḥ
अपि ते सन्नतास्सर्वे सामन्ता रिपवो जिता:।।।।
दैवं च मानुषं चापि कर्म ते साध्वनुष्ठितम्
api te sannatāssarve sāmantā ripavo jitāḥ||||
daivaṃ ca mānuṣaṃ cāpi karma te sādhvanuṣṭhitam
कुशलं कौशिको राज्ञः पर्यपृच्छत् सुधार्मिकः
अपि ते संनताः सर्वे सामन्ता रिपवो जिताः
kuśalaṃ kauśiko rājñaḥ paryapṛcchat sudhārmikaḥ
api te saṃnatāḥ sarve sāmantā ripavo jitāḥ
वसिष्ठं च समागम्य कुशलं मुनिपुंगवः
ऋषींश्च तान्यथा न्यायं महाभागानुवाच ह
vasiṣṭhaṃ ca samāgamya kuśalaṃ munipuṃgavaḥ
ṛṣīṃś ca tān yathā nyāyaṃ mahābhāgān uvāca ha
ते सर्वे हृष्टमनसस्तस्य राज्ञो निवेशनम्
विविशुः पूजितास्तत्र निषेदुश्च यथार्थतः
te sarve hṛṣṭamanasas tasya rājño niveśanam
viviśuḥ pūjitās tatra niṣeduś ca yathārthataḥ
अथ हृष्टमना राजा विश्वामित्रं महामुनिम्
उवाच परमोदारो हृष्टस्तमभिपूजयन्
atha hṛṣṭamanā rājā viśvāmitraṃ mahāmunim
uvāca paramodāro hṛṣṭas tam abhipūjayan
यथामृतस्य संप्राप्तिर्यथा वर्षमनूदके
यथा सदृशदारेषु पुत्रजन्माप्रजस्य च
प्रनष्टस्य यथा लाभो यथा हर्षो महोदये
तथैवागमनं मन्ये स्वागतं ते महामुने
yathāmṛtasya saṃprāptir yathā varṣam anūdake
yathā sadṛśadāreṣu putrajanmāprajasya ca
pranaṣṭasya yathā lābho yathā harṣo mahodaye
tathaivāgamanaṃ manye svāgataṃ te mahāmune
कं च ते परमं कामं करोमि किमु हर्षितः
पात्रभूतोऽसि मे विप्र दिष्ट्या प्राप्तोऽसि धार्मिक
अद्य मे सफलं जन्म जीवितं च सुजीवितम्
kaṃ ca te paramaṃ kāmaṃ karomi kim u harṣitaḥ
pātrabhūto 'si me vipra diṣṭyā prāpto 'si dhārmika
adya me saphalaṃ janma jīvitaṃ ca sujīvitam
पूर्वं राजर्षिशब्देन तपसा द्योतितप्रभः
ब्रह्मर्षित्वमनुप्राप्तः पूज्योऽसि बहुधा मया
pūrvaṃ rājarṣiśabdena tapasā dyotitaprabhaḥ
brahmarṣitvam anuprāptaḥ pūjyo 'si bahudhā mayā
तदद्भुतमिदं विप्र पवित्रं परमं मम
शुभक्षेत्रगतश्चाहं तव संदर्शनात्प्रभो
tad adbhutam idaṃ vipra pavitraṃ paramaṃ mama
śubhakṣetragataś cāhaṃ tava saṃdarśanāt prabho
ब्रूहि यत्प्रार्थितं तुभ्यं कार्यमागमनं प्रति
इच्छाम्यनुगृहीतोऽहं त्वदर्थपरिवृद्धये
brūhi yat prārthitaṃ tubhyaṃ kāryam āgamanaṃ prati
icchāmy anugṛhīto 'haṃ tvadarthaparivṛddhaye
कार्यस्य न विमर्शं च गन्तुमर्हसि कौशिक
कर्ता चाहमशेषेण दैवतं हि भवान्मम
kāryasya na vimarśaṃ ca gantum arhasi kauśika
kartā cāham aśeṣeṇa daivataṃ hi bhavān mama
इति हृदयसुखं निशम्य वाक्यं; श्रुतिसुखमात्मवता विनीतमुक्तम्
प्रथितगुणयशा गुणैर्विशिष्टः; परम ऋषिः परमं जगाम हर्षम्
iti hṛdayasukhaṃ niśamya vākyaṃ; śrutisukham ātmavatā vinītam uktam
prathitaguṇayaśā guṇair viśiṣṭaḥ; parama ṛṣiḥ paramaṃ jagāma harṣam