Bala Kanda, sarga 44
विश्वामित्रवचः श्रुत्वा राघवः सहलक्ष्मणः
विस्मयं परमं गत्वा विश्वामित्रमथाब्रवीत्
viśvāmitravacaḥ śrutvā rāghavaḥ sahalakṣmaṇaḥ
vismayaṃ paramaṃ gatvā viśvāmitram athābravīt
अत्यद्भुतमिदं ब्रह्मन्कथितं परमं त्वया
गङ्गावतरणं पुण्यं सागरस्य च पूरणम्
atyadbhutam idaṃ brahman kathitaṃ paramaṃ tvayā
gaṅgāvataraṇaṃ puṇyaṃ sāgarasya ca pūraṇam
तस्य सा शर्वरी सर्वा सह सौमित्रिणा तदा
जगाम चिन्तयानस्य विश्वामित्रकथां शुभाम्
tasya sā śarvarī sarvā saha saumitriṇā tadā
jagāma cintayānasya viśvāmitrakathāṃ śubhām
ततः प्रभाते विमले विश्वामित्रं महामुनिम्
उवाच राघवो वाक्यं कृताह्निकमरिंदमः
tataḥ prabhāte vimale viśvāmitraṃ mahāmunim
uvāca rāghavo vākyaṃ kṛtāhnikam ariṃdamaḥ
गता भगवती रात्रिः श्रोतव्यं परमं श्रुतम्
क्षणभूतेव सा रात्रिः संवृत्तेयं महातपः
इमां चिन्तयतः सर्वां निखिलेन कथां तव
gatā bhagavatī rātriḥ śrotavyaṃ paramaṃ śrutam
kṣaṇabhūteva sā rātriḥ saṃvṛtteyaṃ mahātapaḥ
imāṃ cintayataḥ sarvāṃ nikhilena kathāṃ tava
तराम सरितां श्रेष्ठां पुण्यां त्रिपथगां नदीम्
नौरेषा हि सुखास्तीर्णा ऋषीणां पुण्यकर्मणाम्
भगवन्तमिह प्राप्तं ज्ञात्वा त्वरितमागता
tarāma saritāṃ śreṣṭhāṃ puṇyāṃ tripathagāṃ nadīm
naur eṣā hi sukhāstīrṇā ṛṣīṇāṃ puṇyakarmaṇām
bhagavantam iha prāptaṃ jñātvā tvaritam āgatā
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राघवस्य महात्मनः
संतारं कारयामास सर्षिसंघः सराघवः
tasya tad vacanaṃ śrutvā rāghavasya mahātmanaḥ
saṃtāraṃ kārayām āsa sarṣisaṃghaḥ sarāghavaḥ
उत्तरं तीरमासाद्य संपूज्यर्षिगणं तथ
गङ्गाकूले निविष्टास्ते विशालां ददृशुः पुरीम्
uttaraṃ tīram āsādya saṃpūjyarṣigaṇaṃ tatha
gaṅgākūle niviṣṭās te viśālāṃ dadṛśuḥ purīm
ततो मुनिवरस्तूर्णं जगाम सहराघवः
विशालां नगरीं रम्यां दिव्यां स्वर्गोपमां तदा
tato munivaras tūrṇaṃ jagāma saharāghavaḥ
viśālāṃ nagarīṃ ramyāṃ divyāṃ svargopamāṃ tadā
अथ रामो महाप्राज्ञो विश्वामित्रं महामुनिम्
पप्रच्छ प्राञ्जलिर्भूत्वा विशालामुत्तमां पुरीम्
atha rāmo mahāprājño viśvāmitraṃ mahāmunim
papraccha prāñjalir bhūtvā viśālām uttamāṃ purīm
कतरो राजवंशोऽयं विशालायां महामुने
श्रोतुमिच्छामि भद्रं ते परं कौतूहलं हि मे
kataro rājavaṃśo 'yaṃ viśālāyāṃ mahāmune
śrotum icchāmi bhadraṃ te paraṃ kautūhalaṃ hi me
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रामस्य मुनिपुंगवः
आख्यातुं तत्समारेभे विशालस्य पुरातनम्
tasya tad vacanaṃ śrutvā rāmasya munipuṃgavaḥ
ākhyātuṃ tat samārebhe viśālasya purātanam
श्रूयतां राम शक्रस्य कथां कथयतः शुभाम्
अस्मिन्देशे हि यद्वृत्तं शृणु तत्त्वेन राघव
śrūyatāṃ rāma śakrasya kathāṃ kathayataḥ śubhām
asmin deśe hi yad vṛttaṃ śṛṇu tattvena rāghava
पूर्वं कृतयुगे राम दितेः पुत्रा महाबलाः
अदितेश्च महाभागा वीर्यवन्तः सुधार्मिकाः
pūrvaṃ kṛtayuge rāma diteḥ putrā mahābalāḥ
aditeś ca mahābhāgā vīryavantaḥ sudhārmikāḥ
ततस्तेषां नरश्रेष्ठ बुद्धिरासीन्महात्मनाम्
अमरा निर्जराश्चैव कथं स्याम निरामयाः
tatas teṣāṃ naraśreṣṭha buddhir āsīn mahātmanām
amarā nirjarāś caiva kathaṃ syāma nirāmayāḥ
तेषां चिन्तयतां राम बुद्धिरासीद्विपश्चिताम्
क्षीरोदमथनं कृत्वा रसं प्राप्स्याम तत्र वै
teṣāṃ cintayatāṃ rāma buddhir āsīd vipaścitām
kṣīrodamathanaṃ kṛtvā rasaṃ prāpsyāma tatra vai
ततो निश्चित्य मथनं योक्त्रं कृत्वा च वासुकिम्
मन्थानं मन्दरं कृत्वा ममन्थुरमितौजसः
tato niścitya mathanaṃ yoktraṃ kṛtvā ca vāsukim
manthānaṃ mandaraṃ kṛtvā mamanthur amitaujasaḥ
अथ धन्वन्तरिर्नाम अप्सराश्च सुवर्चसः
अप्सु निर्मथनादेव रसात्तस्माद्वरस्त्रियः
उत्पेतुर्मनुजश्रेष्ठ तस्मादप्सरसोऽभवन्
atha dhanvantarir nāma apsarāś ca suvarcasaḥ
apsu nirmathanād eva rasāt tasmād varastriyaḥ
utpetur manujaśreṣṭha tasmād apsaraso 'bhavan
षष्टिः कोट्योऽभवंस्तासामप्सराणां सुवर्चसाम्
असंख्येयास्तु काकुत्स्थ यास्तासां परिचारिकाः
ṣaṣṭiḥ koṭyo 'bhavaṃs tāsām apsarāṇāṃ suvarcasām
asaṃkhyeyās tu kākutstha yās tāsāṃ paricārikāḥ
न ताः स्म प्रतिगृह्णन्ति सर्वे ते देवदानवाः
अप्रतिग्रहणाच्चैव तेन साधारणाः स्मृताः
na tāḥ sma pratigṛhṇanti sarve te devadānavāḥ
apratigrahaṇāc caiva tena sādhāraṇāḥ smṛtāḥ
वरुणस्य ततः कन्या वारुणी रघुनन्दन
उत्पपात महाभागा मार्गमाणा परिग्रहम्
varuṇasya tataḥ kanyā vāruṇī raghunandana
utpapāta mahābhāgā mārgamāṇā parigraham
दितेः पुत्रा न तां राम जगृहुर्वरुणात्मजाम्
अदितेस्तु सुता वीर जगृहुस्तामनिन्दिताम्
diteḥ putrā na tāṃ rāma jagṛhur varuṇātmajām
adites tu sutā vīra jagṛhus tām aninditām
असुरास्तेन दैतेयाः सुरास्तेनादितेः सुताः
हृष्टाः प्रमुदिताश्चासन्वारुणी ग्रहणात्सुराः
asurās tena daiteyāḥ surās tenāditeḥ sutāḥ
hṛṣṭāḥ pramuditāś cāsan vāruṇī grahaṇāt surāḥ
उच्चैःश्रवा हयश्रेष्ठो मणिरत्नं च कौस्तुभम्
उदतिष्ठन्नरश्रेष्ठ तथैवामृतमुत्तमम्
uccaiḥśravā hayaśreṣṭho maṇiratnaṃ ca kaustubham
udatiṣṭhan naraśreṣṭha tathaivāmṛtam uttamam
अथ तस्य कृते राम महानासीत्कुलक्षयः
अदितेस्तु ततः पुत्रा दितेः पुत्राण सूदयन्
atha tasya kṛte rāma mahān āsīt kulakṣayaḥ
adites tu tataḥ putrā diteḥ putrāṇa sūdayan
एकतोऽभ्यागमन् सर्वे ह्यसुरा राक्षसैस्सह।
युद्धमासीन्महाघोरं वीर त्रैलोक्यमोहनम्
ekato'bhyāgaman sarve hyasurā rākṣasaissaha|
yuddhamāsīnmahāghoraṃ vīra trailokyamohanam
यदा क्षयं गतं सर्वं तदा विष्णुर्महाबल:।
अमृतं सोऽहरत्त्तूर्णं मायामास्थाय मोहिनीम्
yadā kṣayaṃ gataṃ sarvaṃ tadā viṣṇurmahābalaḥ|
amṛtaṃ so'haratttūrṇaṃ māyāmāsthāya mohinīm
ये गताऽभिमुखं विष्णुमक्षयं पुरुषोत्तमम्।
सम्पिष्टास्ते तदा युद्धे विष्णुना प्रभविष्णुना
ye gatā'bhimukhaṃ viṣṇumakṣayaṃ puruṣottamam|
sampiṣṭāste tadā yuddhe viṣṇunā prabhaviṣṇunā
अदितेरात्मजा वीरा दितेः पुत्रान्निजघ्निरे
तस्मिन्घोरे महायुद्धे दैतेयादित्ययोर्भृशम्
aditer ātmajā vīrā diteḥ putrān nijaghnire
tasmin ghore mahāyuddhe daiteyādityayor bhṛśam
निहत्य दितिपुत्रांस्तु राज्यं प्राप्य पुरंदरः
शशास मुदितो लोकान्सर्षिसंघान्सचारणान्
nihatya ditiputrāṃs tu rājyaṃ prāpya puraṃdaraḥ
śaśāsa mudito lokān sarṣisaṃghān sacāraṇān