Bala Kanda, sarga 46

सप्तधा तु कृते गर्भे दितिः परमदुःखिता
सहस्राक्षं दुराधर्षं वाक्यं सानुनयाब्रवीत्

saptadhā tu kṛte garbhe ditiḥ paramaduḥkhitā
sahasrākṣaṃ durādharṣaṃ vākyaṃ sānunayābravīt

ममापराधाद्गर्भोऽयं सप्तधा विफलीकृतः
नापराधोऽस्ति देवेश तवात्र बलसूदन

mamāparādhād garbho 'yaṃ saptadhā viphalīkṛtaḥ
nāparādho 'sti deveśa tavātra balasūdana

प्रियं तु कृतमिच्छामि मम गर्भविपर्यये
मरुतां सप्तं सप्तानां स्थानपाला भवन्त्विमे

priyaṃ tu kṛtam icchāmi mama garbhaviparyaye
marutāṃ saptaṃ saptānāṃ sthānapālā bhavantv ime

वातस्कन्धा इमे सप्त चरन्तु दिवि पुत्रकाः
मारुता इति विख्याता दिव्यरूपा ममात्मजाः

vātaskandhā ime sapta carantu divi putrakāḥ
mārutā iti vikhyātā divyarūpā mamātmajāḥ

ब्रह्मलोकं चरत्वेक इन्द्रलोकं तथापरः
दिवि वायुरिति ख्यातस्तृतीयोऽपि महायशाः

brahmalokaṃ caratv eka indralokaṃ tathāparaḥ
divi vāyur iti khyātas tṛtīyo 'pi mahāyaśāḥ

चत्वारस्तु सुरश्रेष्ठ दिशो वै तव शासनात्
संचरिष्यन्ति भद्रं ते देवभूता ममात्मजाः
त्वत्कृतेनैव नाम्ना च मारुता इति विश्रुताः

catvāras tu suraśreṣṭha diśo vai tava śāsanāt
saṃcariṣyanti bhadraṃ te devabhūtā mamātmajāḥ
tvatkṛtenaiva nāmnā ca mārutā iti viśrutāḥ

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा सहस्राक्षः पुरंदरः
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं दितिं बलनिषूदनः

tasyās tad vacanaṃ śrutvā sahasrākṣaḥ puraṃdaraḥ
uvāca prāñjalir vākyaṃ ditiṃ balaniṣūdanaḥ

सर्वमेतद्यथोक्तं ते भविष्यति न संशयः
विचरिष्यन्ति भद्रं ते देवभूतास्तवात्मजाः

sarvam etad yathoktaṃ te bhaviṣyati na saṃśayaḥ
vicariṣyanti bhadraṃ te devabhūtās tavātmajāḥ

एवं तौ निश्चयं कृत्वा मातापुत्रौ तपोवने
जग्मतुस्त्रिदिवं राम कृतार्थाविति नः श्रुतम्

evaṃ tau niścayaṃ kṛtvā mātāputrau tapovane
jagmatus tridivaṃ rāma kṛtārthāv iti naḥ śrutam

एष देशः स काकुत्स्थ महेन्द्राध्युषितः पुरा
दितिं यत्र तपः सिद्धामेवं परिचचार सः

eṣa deśaḥ sa kākutstha mahendrādhyuṣitaḥ purā
ditiṃ yatra tapaḥ siddhām evaṃ paricacāra saḥ

इक्ष्वाकोस्तु नरव्याघ्र पुत्रः परमधार्मिकः
अलम्बुषायामुत्पन्नो विशाल इति विश्रुतः

ikṣvākos tu naravyāghra putraḥ paramadhārmikaḥ
alambuṣāyām utpanno viśāla iti viśrutaḥ

तेन चासीदिह स्थाने विशालेति पुरी कृता

tena cāsīd iha sthāne viśāleti purī kṛtā

विशालस्य सुतो राम हेमचन्द्रो महाबलः
सुचन्द्र इति विख्यातो हेमचन्द्रादनन्तरः

viśālasya suto rāma hemacandro mahābalaḥ
sucandra iti vikhyāto hemacandrād anantaraḥ

सुचन्द्रतनयो राम धूम्राश्व इति विश्रुतः
धूम्राश्वतनयश्चापि सृञ्जयः समपद्यत

sucandratanayo rāma dhūmrāśva iti viśrutaḥ
dhūmrāśvatanayaś cāpi sṛñjayaḥ samapadyata

सृञ्जयस्य सुतः श्रीमान्सहदेवः प्रतापवान्
कुशाश्वः सहदेवस्य पुत्रः परमधार्मिकः

sṛñjayasya sutaḥ śrīmān sahadevaḥ pratāpavān
kuśāśvaḥ sahadevasya putraḥ paramadhārmikaḥ

कुशाश्वस्य महातेजाः सोमदत्तः प्रतापवान्
सोमदत्तस्य पुत्रस्तु काकुत्स्थ इति विश्रुतः

kuśāśvasya mahātejāḥ somadattaḥ pratāpavān
somadattasya putras tu kākutstha iti viśrutaḥ

तस्य पुत्रो महातेजाः संप्रत्येष पुरीमिमाम्
आवसत्यमरप्रख्यः सुमतिर्नाम दुर्जयः

tasya putro mahātejāḥ saṃpraty eṣa purīm imām
āvasaty amaraprakhyaḥ sumatir nāma durjayaḥ

इक्ष्वाकोस्तु प्रसादेन सर्वे वैशालिका नृपाः
दीर्घायुषो महात्मानो वीर्यवन्तः सुधार्मिकाः

ikṣvākos tu prasādena sarve vaiśālikā nṛpāḥ
dīrghāyuṣo mahātmāno vīryavantaḥ sudhārmikāḥ

इहाद्य रजनीं राम सुखं वत्स्यामहे वयम्
श्वः प्रभाते नरश्रेष्ठ जनकं द्रष्टुमर्हसि

ihādya rajanīṃ rāma sukhaṃ vatsyāmahe vayam
śvaḥ prabhāte naraśreṣṭha janakaṃ draṣṭum arhasi

सुमतिस्तु महातेजा विश्वामित्रमुपागतम्
श्रुत्वा नरवरश्रेष्ठः प्रत्युद्गच्छन्महायशाः

sumatis tu mahātejā viśvāmitram upāgatam
śrutvā naravaraśreṣṭhaḥ pratyudgacchan mahāyaśāḥ

पूजां च परमां कृत्वा सोपाध्यायः सबान्धवः
प्राञ्जलिः कुशलं पृष्ट्वा विश्वामित्रमथाब्रवीत्

pūjāṃ ca paramāṃ kṛtvā sopādhyāyaḥ sabāndhavaḥ
prāñjaliḥ kuśalaṃ pṛṣṭvā viśvāmitram athābravīt

धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि यस्य मे विषयं मुने
संप्राप्तो दर्शनं चैव नास्ति धन्यतरो मम

dhanyo 'smy anugṛhīto 'smi yasya me viṣayaṃ mune
saṃprāpto darśanaṃ caiva nāsti dhanyataro mama