Ayodhya Kanda, sarga 75
ततो नान्दीमुखीं रात्रिं भरतं सूतमागधाः
तुष्टुवुर्वाग्विशेषज्ञाः स्तवैर्मङ्गलसंहितैः
tato nāndīmukhīṃ rātriṃ bharataṃ sūtamāgadhāḥ
tuṣṭuvur vāgviśeṣajñāḥ stavair maṅgalasaṃhitaiḥ
सुवर्णकोणाभिहतः प्राणदद्यामदुन्दुभिः
दध्मुः शङ्खांश्च शतशो वाद्यांश्चोच्चावचस्वरान्
suvarṇakoṇābhihataḥ prāṇadad yāmadundubhiḥ
dadhmuḥ śaṅkhāṃś ca śataśo vādyāṃś coccāvacasvarān
स तूर्य घोषः सुमहान्दिवमापूरयन्निव
भरतं शोकसंतप्तं भूयः शोकैररन्ध्रयत्
sa tūrya ghoṣaḥ sumahān divam āpūrayann iva
bharataṃ śokasaṃtaptaṃ bhūyaḥ śokair arandhrayat
ततो प्रबुद्धो भरतस्तं घोषं संनिवर्त्य च
नाहं राजेति चाप्युक्त्वा शत्रुघ्नमिदमब्रवीत्
tato prabuddho bharatas taṃ ghoṣaṃ saṃnivartya ca
nāhaṃ rājeti cāpy uktvā śatrughnam idam abravīt
पश्य शत्रुघ्न कैकेय्या लोकस्यापकृतं महत्
विसृज्य मयि दुःखानि राजा दशरथो गतः
paśya śatrughna kaikeyyā lokasyāpakṛtaṃ mahat
visṛjya mayi duḥkhāni rājā daśaratho gataḥ
तस्यैषा धर्मराजस्य धर्ममूला महात्मनः
परिभ्रमति राजश्रीर्नौरिवाकर्णिका जले
tasyaiṣā dharmarājasya dharmamūlā mahātmanaḥ
paribhramati rājaśrīr naur ivākarṇikā jale
यो हि न स्सुमहान्नाथस्सोऽपि प्रव्राजितो वनम्।
अनया धर्ममुत्सृज्य मात्रा मे राघवस्स्वयम्
yo hi na ssumahānnāthasso'pi pravrājito vanam|
anayā dharmamutsṛjya mātrā me rāghavassvayam
इत्येवं भरतं प्रेक्ष्य विलपन्तं विचेतनम्
कृपणं रुरुदुः सर्वाः सस्वरं योषितस्तदा
ity evaṃ bharataṃ prekṣya vilapantaṃ vicetanam
kṛpaṇaṃ ruruduḥ sarvāḥ sasvaraṃ yoṣitas tadā
तथा तस्मिन्विलपति वसिष्ठो राजधर्मवित्
सभामिक्ष्वाकुनाथस्य प्रविवेश महायशाः
tathā tasmin vilapati vasiṣṭho rājadharmavit
sabhām ikṣvākunāthasya praviveśa mahāyaśāḥ
शात कुम्भमयीं रम्यां मणिरत्नसमाकुलाम्
सुधर्मामिव धर्मात्मा सगणः प्रत्यपद्यत
śāta kumbhamayīṃ ramyāṃ maṇiratnasamākulām
sudharmām iva dharmātmā sagaṇaḥ pratyapadyata
स काञ्चनमयं पीठं परार्ध्यास्तरणावृतम्
अध्यास्त सर्ववेदज्ञो दूताननुशशास च
sa kāñcanamayaṃ pīṭhaṃ parārdhyāstaraṇāvṛtam
adhyāsta sarvavedajño dūtān anuśaśāsa ca
ब्राह्मणान्क्षत्रियान्योधानमात्यान्गणबल्लभान्
क्षिप्रमानयताव्यग्राः कृत्यमात्ययिकं हि नः
brāhmaṇān kṣatriyān yodhān amātyān gaṇaballabhān
kṣipram ānayatāvyagrāḥ kṛtyam ātyayikaṃ hi naḥ
सराजभृत्यं शत्रुघ्नं भरतं च यशस्विनम्।
युधाजितं सुमन्त्रं च ये च तत्र हिता जनाः
sarājabhṛtyaṃ śatrughnaṃ bharataṃ ca yaśasvinam|
yudhājitaṃ sumantraṃ ca ye ca tatra hitā janāḥ
ततो हलहलाशब्दो महान्समुदपद्यत
रथैरश्वैर्गजैश्चापि जनानामुपगच्छताम्
tato halahalāśabdo mahān samudapadyata
rathair aśvair gajaiś cāpi janānām upagacchatām
ततो भरतमायान्तं शतक्रतुमिवामराः
प्रत्यनन्दन्प्रकृतयो यथा दशरथं तथा
tato bharatam āyāntaṃ śatakratum ivāmarāḥ
pratyanandan prakṛtayo yathā daśarathaṃ tathā
ह्रद इव तिमिनागसंवृतः; स्तिमितजलो मणिशङ्खशर्करः
दशरथसुतशोभिता सभा; सदशरथेव बभौ यथा पुरा
hrada iva timināgasaṃvṛtaḥ; stimitajalo maṇiśaṅkhaśarkaraḥ
daśarathasutaśobhitā sabhā; sadaśaratheva babhau yathā purā