Aranya Kanda, sarga 23
आश्रमं प्रति याते तु खरे खरपराक्रमे
तानेवौत्पातिकान्रामः सह भ्रात्रा ददर्श ह
āśramaṃ prati yāte tu khare kharaparākrame
tān evautpātikān rāmaḥ saha bhrātrā dadarśa ha
तानुत्पातान्महाघोरानुत्थितान्रोमहर्षणान्
प्रजानामहितान्दृष्ट्वा वाक्यं लक्ष्मणमब्रवीत्
tān utpātān mahāghorān utthitān romaharṣaṇān
prajānām ahitān dṛṣṭvā vākyaṃ lakṣmaṇam abravīt
इमान्पश्य महाबाहो सर्वभूतापहारिणः
समुत्थितान्महोत्पातान्संहर्तुं सर्वराक्षसान्
imān paśya mahābāho sarvabhūtāpahāriṇaḥ
samutthitān mahotpātān saṃhartuṃ sarvarākṣasān
अमी रुधिरधारास्तु विसृजन्तः खरस्वनान्
व्योम्नि मेघा विवर्तन्ते परुषा गर्दभारुणाः
amī rudhiradhārās tu visṛjantaḥ kharasvanān
vyomni meghā vivartante paruṣā gardabhāruṇāḥ
सधूमाश्च शराः सर्वे मम युद्धाभिनन्दिनः
रुक्मपृष्ठानि चापानि विवेष्टन्ते च लक्ष्मण
sadhūmāś ca śarāḥ sarve mama yuddhābhinandinaḥ
rukmapṛṣṭhāni cāpāni viveṣṭante ca lakṣmaṇa
यादृशा इह कूजन्ति पक्षिणो वनचारिणः
अग्रतो नो भयं प्राप्तं संशयो जीवितस्य च
yādṛśā iha kūjanti pakṣiṇo vanacāriṇaḥ
agrato no bhayaṃ prāptaṃ saṃśayo jīvitasya ca
संप्रहारस्तु सुमहान्भविष्यति न संशयः
अयमाख्याति मे बाहुः स्फुरमाणो मुहुर्मुहुः
saṃprahāras tu sumahān bhaviṣyati na saṃśayaḥ
ayam ākhyāti me bāhuḥ sphuramāṇo muhur muhuḥ
संनिकर्षे तु नः शूर जयं शत्रोः पराजयम्
सुप्रभं च प्रसन्नं च तव वक्त्रं हि लक्ष्यते
saṃnikarṣe tu naḥ śūra jayaṃ śatroḥ parājayam
suprabhaṃ ca prasannaṃ ca tava vaktraṃ hi lakṣyate
उद्यतानां हि युद्धार्थं येषां भवति लक्ष्मणः
निष्प्रभं वदनं तेषां भवत्यायुः परिक्षयः
udyatānāṃ hi yuddhārthaṃ yeṣāṃ bhavati lakṣmaṇaḥ
niṣprabhaṃ vadanaṃ teṣāṃ bhavaty āyuḥ parikṣayaḥ
रक्षसां नर्दतां घोरश्श्रूयते च महाध्वनिः।
आहतानां च भेरीणां राक्षसैः क्रूरकर्मभिः
rakṣasāṃ nardatāṃ ghoraśśrūyate ca mahādhvaniḥ|
āhatānāṃ ca bherīṇāṃ rākṣasaiḥ krūrakarmabhiḥ
रक्षसाम् नर्दताम् घोरः श्रूयते अयम् महाध्वनिः |
आहतानाम् च भेरीणाम् राक्षसैः क्रूर कर्मभिः
rakṣasām nardatām ghoraḥ śrūyate ayam mahādhvaniḥ |
āhatānām ca bherīṇām rākṣasaiḥ krūra karmabhiḥ
अनागतविधानं तु कर्तव्यं शुभमिच्छता
आपदं शङ्कमानेन पुरुषेण विपश्चिता
anāgatavidhānaṃ tu kartavyaṃ śubham icchatā
āpadaṃ śaṅkamānena puruṣeṇa vipaścitā
तस्माद्गृहीत्वा वैदेहीं शरपाणिर्धनुर्धरः
गुहामाश्रयशैलस्य दुर्गां पादपसंकुलाम्
tasmād gṛhītvā vaidehīṃ śarapāṇir dhanurdharaḥ
guhām āśrayaśailasya durgāṃ pādapasaṃkulām
प्रतिकूलितुमिच्छामि न हि वाक्यमिदं त्वया
शापितो मम पादाभ्यां गम्यतां वत्स माचिरम्
pratikūlitum icchāmi na hi vākyam idaṃ tvayā
śāpito mama pādābhyāṃ gamyatāṃ vatsa māciram
त्वं हि शूरश्च बलवान्हन्याह्येतान्न संशयः।
स्वयं तु हन्तुमिच्छामि सर्वानेव निशाचरान्
tvaṃ hi śūraśca balavānhanyāhyetānna saṃśayaḥ|
svayaṃ tu hantumicchāmi sarvāneva niśācarān
त्वम् हि शूरः च बलवान् हन्या एतान् न संशयः |
स्वयम् निहन्तुम् इच्छ्हमि सर्वान् एव निशाचरान्
tvam hi śūraḥ ca balavān hanyā etān na saṃśayaḥ |
svayam nihantum icchhami sarvān eva niśācarān
एवमुक्तस्तु रामेण लक्ष्मणः सह सीतया
शरानादाय चापं च गुहां दुर्गां समाश्रयत्
evam uktas tu rāmeṇa lakṣmaṇaḥ saha sītayā
śarān ādāya cāpaṃ ca guhāṃ durgāṃ samāśrayat
तस्मिन्प्रविष्टे तु गुहां लक्ष्मणे सह सीतया
हन्त निर्युक्तमित्युक्त्वा रामः कवचमाविशत्
tasmin praviṣṭe tu guhāṃ lakṣmaṇe saha sītayā
hanta niryuktam ity uktvā rāmaḥ kavacam āviśat
सा तेनाग्निनिकाशेन कवचेन विभूषितः
बभूव रामस्तिमिरे विधूमोऽग्निरिवोत्थितः
sā tenāgninikāśena kavacena vibhūṣitaḥ
babhūva rāmas timire vidhūmo 'gnir ivotthitaḥ
स चापमुद्यम्य महच्छरानादाय वीर्यवान्
बभूवावस्थितस्तत्र ज्यास्वनैः पूरयन्दिशः
sa cāpam udyamya mahac charān ādāya vīryavān
babhūvāvasthitas tatra jyāsvanaiḥ pūrayan diśaḥ
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च सह चारणैः
ऊचुः परमसंत्रस्ता गुह्यकाश्च परस्परम्
tato devāḥ sagandharvāḥ siddhāś ca saha cāraṇaiḥ
ūcuḥ paramasaṃtrastā guhyakāś ca parasparam
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां भीमकर्मणाम्
एकश्च रामो धर्मात्मा कथं युद्धं भविष्यति
caturdaśa sahasrāṇi rakṣasāṃ bhīmakarmaṇām
ekaś ca rāmo dharmātmā kathaṃ yuddhaṃ bhaviṣyati
इति राजर्षयस्सिद्धास्सगणाश्च द्विजर्षभाः।
जातकौतूहलास्तस्थुर्विमानस्थाश्च देवताः
iti rājarṣayassiddhāssagaṇāśca dvijarṣabhāḥ|
jātakautūhalāstasthurvimānasthāśca devatāḥ
आविष्टं तेजसा रामं सङ्ग्रामशिरसि स्थितम्।
दृष्ट्वा सर्वाणि भूतानि भयाद्विव्यथिरे तदा
āviṣṭaṃ tejasā rāmaṃ saṅgrāmaśirasi sthitam|
dṛṣṭvā sarvāṇi bhūtāni bhayādvivyathire tadā
रूपमप्रतिमं तस्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः।
बभूव रूपं क्रुद्धस्य रुद्रस्येव पिनाकिनः
rūpamapratimaṃ tasya rāmasyākliṣṭakarmaṇaḥ|
babhūva rūpaṃ kruddhasya rudrasyeva pinākinaḥ
रूपम् अप्रतिमम् तस्य रामस्य अक्लिष्ट कर्मणः |
बभूव रूपम् क्रुद्धस्य रुद्रस्य इव महात्मनः
rūpam apratimam tasya rāmasya akliṣṭa karmaṇaḥ |
babhūva rūpam kruddhasya rudrasya iva mahātmanaḥ
ततो गम्भीरनिर्ह्रादं घोरवर्मायुधध्वजम्
अनीकं यातुधानानां समन्तात्प्रत्यदृश्यत
tato gambhīranirhrādaṃ ghoravarmāyudhadhvajam
anīkaṃ yātudhānānāṃ samantāt pratyadṛśyata
सिंहनादं विसृजतामन्योन्यमभिगर्जताम्
चापानि विस्फरयतां जृम्भतां चाप्यभीक्ष्णशः
siṃhanādaṃ visṛjatām anyonyam abhigarjatām
cāpāni vispharayatāṃ jṛmbhatāṃ cāpy abhīkṣṇaśaḥ
विप्रघुष्टस्वनानां च दुन्दुभींश्चापि निघ्नताम्
तेषां सुतुमुलः शब्दः पूरयामास तद्वनम्
vipraghuṣṭasvanānāṃ ca dundubhīṃś cāpi nighnatām
teṣāṃ sutumulaḥ śabdaḥ pūrayām āsa tad vanam
तेन शब्देन वित्रस्ताः श्वापदा वनचारिणः
दुद्रुवुर्यत्र निःशब्दं पृष्ठतो नावलोकयन्
tena śabdena vitrastāḥ śvāpadā vanacāriṇaḥ
dudruvur yatra niḥśabdaṃ pṛṣṭhato nāvalokayan
तत्त्वनीकं महावेगं रामं समुपसर्पत
घृतनानाप्रहरणं गम्भीरं सागरोपमम्
tat tv anīkaṃ mahāvegaṃ rāmaṃ samupasarpata
ghṛtanānāpraharaṇaṃ gambhīraṃ sāgaropamam
रामोऽपि चारयंश्चक्षुः सर्वतो रणपण्डितः
ददर्श खरसैन्यं तद्युद्धाभिमुखमुद्यतम्
rāmo 'pi cārayaṃś cakṣuḥ sarvato raṇapaṇḍitaḥ
dadarśa kharasainyaṃ tad yuddhābhimukham udyatam
वितत्य च धनुर्भीमं तूण्याश्चोद्धृत्य सायकान्
क्रोधमाहारयत्तीव्रं वधार्थं सर्वरक्षसाम्
vitatya ca dhanur bhīmaṃ tūṇyāś coddhṛtya sāyakān
krodham āhārayat tīvraṃ vadhārthaṃ sarvarakṣasām
दुष्प्रेक्ष्यः सोऽभवत्क्रुद्धो युगान्ताग्निरिव ज्वलन्
तं दृष्ट्वा तेजसाविष्टं प्राव्यथन्वनदेवताः
duṣprekṣyaḥ so 'bhavat kruddho yugāntāgnir iva jvalan
taṃ dṛṣṭvā tejasāviṣṭaṃ prāvyathan vanadevatāḥ
तस्य क्रुद्धस्य रूपं तु रामस्य ददृशे तदा
दक्षस्येव क्रतुं हन्तुमुद्यतस्य पिनाकिनः
tasya kruddhasya rūpaṃ tu rāmasya dadṛśe tadā
dakṣasyeva kratuṃ hantum udyatasya pinākinaḥ
आविष्टं तेजसा रामं सङ्ग्रामशिरसि स्थितम्।
दृष्ट्वा सर्वाणि भूतानि भयार्तानि प्रदुद्रुवुः
āviṣṭaṃ tejasā rāmaṃ saṅgrāmaśirasi sthitam|
dṛṣṭvā sarvāṇi bhūtāni bhayārtāni pradudruvuḥ
तत्कार्मुकैराभरणैर्ध्वजैश्च तैर्वर्मभिश्चाग्निसमानवर्णैः।
बभूव सैन्यं पिशिताशनानां सूर्योदये नीलमिवाभ्रबृन्दम्
tatkārmukairābharaṇairdhvajaiśca tairvarmabhiścāgnisamānavarṇaiḥ|
babhūva sainyaṃ piśitāśanānāṃ sūryodaye nīlamivābhrabṛndam