Aranya Kanda, sarga 26

खरं तु रामाभिमुखं प्रयान्तं वाहिनीपतिः
राक्षसस्त्रिशिरा नाम संनिपत्येदमब्रवीत्

kharaṃ tu rāmābhimukhaṃ prayāntaṃ vāhinīpatiḥ
rākṣasas triśirā nāma saṃnipatyedam abravīt

मां नियोजय विक्रान्त संनिवर्तस्व साहसात्
पश्य रामं महाबाहुं संयुगे विनिपातितम्

māṃ niyojaya vikrānta saṃnivartasva sāhasāt
paśya rāmaṃ mahābāhuṃ saṃyuge vinipātitam

प्रतिजानामि ते सत्यमायुधं चाहमालभे
यथा रामं वधिष्यामि वधार्हं सर्वरक्षसाम्

pratijānāmi te satyam āyudhaṃ cāham ālabhe
yathā rāmaṃ vadhiṣyāmi vadhārhaṃ sarvarakṣasām

अहं वास्य रणे मृत्युरेष वा समरे मम
विनिवर्त्य रणोत्साहं मुहूर्तं प्राश्निको भव

ahaṃ vāsya raṇe mṛtyur eṣa vā samare mama
vinivartya raṇotsāhaṃ muhūrtaṃ prāśniko bhava

प्रहृष्टो वा हते रामे जनस्थानं प्रयास्यसि
मयि वा निहते रामं संयुगायोपयास्यसि

prahṛṣṭo vā hate rāme janasthānaṃ prayāsyasi
mayi vā nihate rāmaṃ saṃyugāyopayāsyasi

खरस्त्रिशिरसा तेन मृत्युलोभात्प्रसादितः
गच्छ युध्येत्यनुज्ञातो राघवाभिमुखो ययौ

kharas triśirasā tena mṛtyulobhāt prasāditaḥ
gaccha yudhyety anujñāto rāghavābhimukho yayau

त्रिशिराश्च रथेनैव वाजियुक्तेन भास्वता
अभ्यद्रवद्रणे रामं त्रिशृङ्ग इव पर्वतः

triśirāś ca rathenaiva vājiyuktena bhāsvatā
abhyadravad raṇe rāmaṃ triśṛṅga iva parvataḥ

शरधारा समूहान्स महामेघ इवोत्सृजन्
व्यसृजत्सदृशं नादं जलार्द्रस्येव दुन्दुभेः

śaradhārā samūhān sa mahāmegha ivotsṛjan
vyasṛjat sadṛśaṃ nādaṃ jalārdrasyeva dundubheḥ

आगच्छन्तं त्रिशिरसं राक्षसं प्रेक्ष्य राघवः
धनुषा प्रतिजग्राह विधुन्वन्सायकाञ्शितान्

āgacchantaṃ triśirasaṃ rākṣasaṃ prekṣya rāghavaḥ
dhanuṣā pratijagrāha vidhunvan sāyakāñ śitān

स संप्रहारस्तुमुलो राम त्रिशिरसोर्महान्
बभूवातीव बलिनोः सिंहकुञ्जरयोरिव

sa saṃprahāras tumulo rāma triśirasor mahān
babhūvātīva balinoḥ siṃhakuñjarayor iva

ततस्त्रिशिरसा बाणैर्ललाटे ताडितस्त्रिभिः
अमर्षी कुपितो रामः संरब्धमिदमब्रवीत्

tatas triśirasā bāṇair lalāṭe tāḍitas tribhiḥ
amarṣī kupito rāmaḥ saṃrabdham idam abravīt

अहो विक्रमशूरस्य राक्षसस्येदृशं बलम्
पुष्पैरिव शरैर्यस्य ललाटेऽस्मि परिक्षतः
ममापि प्रतिगृह्णीष्व शरांश्चापगुणच्युतान्

aho vikramaśūrasya rākṣasasyedṛśaṃ balam
puṣpair iva śarair yasya lalāṭe 'smi parikṣataḥ
mamāpi pratigṛhṇīṣva śarāṃś cāpaguṇacyutān

एवमुक्त्वा तु संरब्धः शरानाशीविषोपमान्
त्रिशिरो वक्षसि क्रुद्धो निजघान चतुर्दश

evam uktvā tu saṃrabdhaḥ śarān āśīviṣopamān
triśiro vakṣasi kruddho nijaghāna caturdaśa

चतुर्भिस्तुरगानस्य शरैः संनतपर्वभिः
न्यपातयत तेजस्वी चतुरस्तस्य वाजिनः

caturbhis turagān asya śaraiḥ saṃnataparvabhiḥ
nyapātayata tejasvī caturas tasya vājinaḥ

अष्टभिः सायकैः सूतं रथोपस्थे न्यपातयत्
रामश्चिच्छेद बाणेन ध्वजं चास्य समुच्छ्रितम्

aṣṭabhiḥ sāyakaiḥ sūtaṃ rathopasthe nyapātayat
rāmaś ciccheda bāṇena dhvajaṃ cāsya samucchritam

ततो हतरथात्तस्मादुत्पतन्तं निशाचरम्
बिभेद रामस्तं बाणैर्हृदये सोऽभवज्जडः

tato hatarathāt tasmād utpatantaṃ niśācaram
bibheda rāmas taṃ bāṇair hṛdaye so 'bhavaj jaḍaḥ

सायकैश्चाप्रमेयात्मा सामर्षस्तस्य रक्षसः
शिरांस्यपातयत्त्रीणि वेगवद्भिस्त्रिभिः शतैः

sāyakaiś cāprameyātmā sāmarṣas tasya rakṣasaḥ
śirāṃsy apātayat trīṇi vegavadbhis tribhiḥ śataiḥ

स भूमौ शोणितोद्गारी रामबाणाभिपीडितः
न्यपतत्पतितैः पूर्वं स्वशिरोभिर्निशाचरः

sa bhūmau śoṇitodgārī rāmabāṇābhipīḍitaḥ
nyapatat patitaiḥ pūrvaṃ svaśirobhir niśācaraḥ

हतशेषास्ततो भग्ना राक्षसाः खरसंश्रयाः
द्रवन्ति स्म न तिष्ठन्ति व्याघ्रत्रस्ता मृगा इव

hataśeṣās tato bhagnā rākṣasāḥ kharasaṃśrayāḥ
dravanti sma na tiṣṭhanti vyāghratrastā mṛgā iva

तान्खरो द्रवतो दृष्ट्वा निवर्त्य रुषितः स्वयम्
राममेवाभिदुद्राव राहुश्चन्द्रमसं यथा

tān kharo dravato dṛṣṭvā nivartya ruṣitaḥ svayam
rāmam evābhidudrāva rāhuś candramasaṃ yathā