Kishkindha Kanda, sarga 60

ततस्तद्दारुणं कर्म दुष्करं साहसात्कृतम्
आचचक्षे मुनेः सर्वं सूर्यानुगमनं तथा

tatas tad dāruṇaṃ karma duṣkaraṃ sāhasāt kṛtam
ācacakṣe muneḥ sarvaṃ sūryānugamanaṃ tathā

भगवन्व्रणयुक्तत्वाल्लज्जया चाकुलेन्द्रियः
परिश्रान्तो न शक्नोमि वचनं परिभाषितुम्

bhagavan vraṇayuktatvāl lajjayā cākulendriyaḥ
pariśrānto na śaknomi vacanaṃ paribhāṣitum

अहं चैव जटायुश्च संघर्षाद्दर्पमोहितौ
आकाशं पतितौ वीरौ जिघासन्तौ पराक्रमम्

ahaṃ caiva jaṭāyuś ca saṃgharṣād darpamohitau
ākāśaṃ patitau vīrau jighāsantau parākramam

कैलासशिखरे बद्ध्वा मुनीनामग्रतः पणम्
रविः स्यादनुयातव्यो यावदस्तं महागिरिम्

kailāsaśikhare baddhvā munīnām agrataḥ paṇam
raviḥ syād anuyātavyo yāvad astaṃ mahāgirim

अथावां युगपत्प्राप्तावपश्याव महीतले
रथचक्रप्रमाणानि नगराणि पृथक्पृथक्

athāvāṃ yugapat prāptāv apaśyāva mahītale
rathacakrapramāṇāni nagarāṇi pṛthak pṛthak

क्वचिद्वादित्रघोषांश्च ब्रह्मघोषांश्च शुश्रुव
गायन्तीश्चाङ्गना बह्वीः पश्यावो रक्तवाससः

kva cid vāditraghoṣāṃś ca brahmaghoṣāṃś ca śuśruva
gāyantīś cāṅganā bahvīḥ paśyāvo raktavāsasaḥ

तूर्णमुत्पत्य चाकाशमादित्यपथमास्थितौ
आवामालोकयावस्तद्वनं शाद्वलसंस्थितम्

tūrṇam utpatya cākāśam ādityapatham āsthitau
āvām ālokayāvas tad vanaṃ śādvalasaṃsthitam

उपलैरिव संछन्ना दृश्यते भूः शिलोच्चयैः
आपगाभिश्च संवीता सूत्रैरिव वसुंधरा

upalair iva saṃchannā dṛśyate bhūḥ śiloccayaiḥ
āpagābhiś ca saṃvītā sūtrair iva vasuṃdharā

हिमवांश्चैव विन्ध्यश्च मेरुश्च सुमहान्नगः
भूतले संप्रकाशन्ते नागा इव जलाशये

himavāṃś caiva vindhyaś ca meruś ca sumahān nagaḥ
bhūtale saṃprakāśante nāgā iva jalāśaye

तीव्रस्वेदश्च खेदश्च भयं चासीत्तदावयोः
समाविशत मोहश्च मोहान्मूर्छा च दारुणा

tīvrasvedaś ca khedaś ca bhayaṃ cāsīt tadāvayoḥ
samāviśata mohaś ca mohān mūrchā ca dāruṇā

न दिग्विज्ञायते याम्या नागेन्या न च वारुणी
युगान्ते नियतो लोको हतो दग्ध इवाग्निना

na dig vijñāyate yāmyā nāgenyā na ca vāruṇī
yugānte niyato loko hato dagdha ivāgninā

यत्नेन महता भूयो रविः समवलोकितः
तुल्यः पृथ्वीप्रमाणेन भास्करः प्रतिभाति नौ

yatnena mahatā bhūyo raviḥ samavalokitaḥ
tulyaḥ pṛthvīpramāṇena bhāskaraḥ pratibhāti nau

जटायुर्मामनापृच्छ्य निपपात महीं ततः
तं दृष्ट्वा तूर्णमाकाशादात्मानं मुक्तवानहम्

jaṭāyur mām anāpṛcchya nipapāta mahīṃ tataḥ
taṃ dṛṣṭvā tūrṇam ākāśād ātmānaṃ muktavān aham

पक्षिभ्यां च मया गुप्तो जटायुर्न प्रदह्यत
प्रमादात्तत्र निर्दग्धः पतन्वायुपथादहम्

pakṣibhyāṃ ca mayā gupto jaṭāyur na pradahyata
pramādāt tatra nirdagdhaḥ patan vāyupathād aham

आशङ्के तं निपतितं जनस्थाने जटायुषम्
अहं तु पतितो विन्ध्ये दग्धपक्षो जडीकृतः

āśaṅke taṃ nipatitaṃ janasthāne jaṭāyuṣam
ahaṃ tu patito vindhye dagdhapakṣo jaḍīkṛtaḥ

राज्येन हीनो भ्रात्रा च पक्षाभ्यां विक्रमेण च
सर्वथा मर्तुमेवेच्छन्पतिष्ये शिखराद्गिरेः

rājyena hīno bhrātrā ca pakṣābhyāṃ vikrameṇa ca
sarvathā martum evecchan patiṣye śikharād gireḥ