Sundara Kanda, sarga 54
ततस्तु शिंशपामूले जानकीं पर्यवस्थिताम्
अभिवाद्याब्रवीद्दिष्ट्या पश्यामि त्वामिहाक्षताम्
tatas tu śiṃśapāmūle jānakīṃ paryavasthitām
abhivādyābravīd diṣṭyā paśyāmi tvām ihākṣatām
ततस्तं प्रस्थितं सीता वीक्षमाणा पुनः पुनः
भर्तृस्नेहान्वितं वाक्यं हनूमन्तमभाषत
tatas taṃ prasthitaṃ sītā vīkṣamāṇā punaḥ punaḥ
bhartṛsnehānvitaṃ vākyaṃ hanūmantam abhāṣata
काममस्य त्वमेवैकः कार्यस्य परिसाधने
पर्याप्तः परवीरघ्न यशस्यस्ते बलोदयः
kāmam asya tvam evaikaḥ kāryasya parisādhane
paryāptaḥ paravīraghna yaśasyas te balodayaḥ
बलैस्तु संकुलां कृत्वा लङ्कां परबलार्दनः
मां नयेद्यदि काकुत्स्थस्तस्य तत्सादृशं भवेत्
balais tu saṃkulāṃ kṛtvā laṅkāṃ parabalārdanaḥ
māṃ nayed yadi kākutsthas tasya tat sādṛśaṃ bhavet
तद्यथा तस्य विक्रान्तमनुरूपं महात्मनः
भवत्याहवशूरस्य तत्त्वमेवोपपादय
tad yathā tasya vikrāntam anurūpaṃ mahātmanaḥ
bhavaty āhavaśūrasya tattvam evopapādaya
तदर्थोपहितं वाक्यं प्रश्रितं हेतुसंहितम्
निशम्य हनुमांस्तस्या वाक्यमुत्तरमब्रवीत्
tad arthopahitaṃ vākyaṃ praśritaṃ hetusaṃhitam
niśamya hanumāṃs tasyā vākyam uttaram abravīt
क्षिप्रमेष्यति काकुत्स्थो हर्यृक्षप्रवरैर्वृतः
यस्ते युधि विजित्यारीञ्शोकं व्यपनयिष्यति
kṣipram eṣyati kākutstho haryṛkṣapravarair vṛtaḥ
yas te yudhi vijityārīñ śokaṃ vyapanayiṣyati
एवमाश्वास्य वैदेहीं हनूमान्मारुतात्मजः
गमनाय मतिं कृत्वा वैदेहीमभ्यवादयत्
evam āśvāsya vaidehīṃ hanūmān mārutātmajaḥ
gamanāya matiṃ kṛtvā vaidehīm abhyavādayat
ततः स कपिशार्दूलः स्वामिसंदर्शनोत्सुकः
आरुरोह गिरिश्रेष्ठमरिष्टमरिमर्दनः
tataḥ sa kapiśārdūlaḥ svāmisaṃdarśanotsukaḥ
āruroha giriśreṣṭham ariṣṭam arimardanaḥ
तुङ्गपद्मकजुष्टाभिर्नीलाभिर्वनराजिभिः
सालतालाश्वकर्णैश्च वंशैश्च बहुभिर्वृतम्
tuṅgapadmakajuṣṭābhir nīlābhir vanarājibhiḥ
sālatālāśvakarṇaiś ca vaṃśaiś ca bahubhir vṛtam
बोध्यमानमिव प्रीत्या दिवाकरकरैश्शुभैः।
उन्मिषन्तमिवोद्धूतैर्लोचनैरिव धातुभिः
bodhyamānamiva prītyā divākarakaraiśśubhaiḥ|
unmiṣantamivoddhūtairlocanairiva dhātubhiḥ
तोयौघननिस्स्वनैर्मन्द्रैः प्राधीतमिव पर्वतम्।
प्रगीतमिव विस्पष्टैर्नानाप्रस्रवणस्वनैः
toyaughananissvanairmandraiḥ prādhītamiva parvatam|
pragītamiva vispaṣṭairnānāprasravaṇasvanaiḥ
देवदारुभिरत्युच्चैरूर्ध्वबाहुमिव स्थितम्।
प्रपातजलनिर्घोषैः प्राक्रुष्टमिव सर्वतः
devadārubhiratyuccairūrdhvabāhumiva sthitam|
prapātajalanirghoṣaiḥ prākruṣṭamiva sarvataḥ
वेपमानमिव श्यामैः कम्पमानैश्शरद्वनैः।
वेणुभिर्मारुतोद्धूतैः कूजन्तमिव कीचकैः
vepamānamiva śyāmaiḥ kampamānaiśśaradvanaiḥ|
veṇubhirmārutoddhūtaiḥ kūjantamiva kīcakaiḥ
निश्श्वसन्तमिवामर्षाद्घोरैराशीविषोत्तमैः।
नीहारकृतगम्भीरैर्ध्यायन्तमिव गह्वरैः
niśśvasantamivāmarṣādghorairāśīviṣottamaiḥ|
nīhārakṛtagambhīrairdhyāyantamiva gahvaraiḥ
मेघपादनिभैः पादैः प्रक्रान्तमिव सर्वतः।
जृंम्भमाणमिवाऽकाशे शिखरैरभ्रमालिभिः
meghapādanibhaiḥ pādaiḥ prakrāntamiva sarvataḥ|
jṛṃmbhamāṇamivā'kāśe śikharairabhramālibhiḥ
लतावितानैर्विततैः पुष्पवद्भिरलंकृतम्
नानामृगगणाकीर्णं धातुनिष्यन्दभूषितम्
latāvitānair vitataiḥ puṣpavadbhir alaṃkṛtam
nānāmṛgagaṇākīrṇaṃ dhātuniṣyandabhūṣitam
बहुप्रस्रवणोपेतं शिलासंचयसंकटम्
महर्षियक्षगन्धर्वकिंनरोरगसेवितम्
bahuprasravaṇopetaṃ śilāsaṃcayasaṃkaṭam
maharṣiyakṣagandharvakiṃnaroragasevitam
लतापादपसंबाधं सिंहाकुलितकन्दरम्
व्याघ्रसंघसमाकीर्णं स्वादुमूलफलद्रुमम्
latāpādapasaṃbādhaṃ siṃhākulitakandaram
vyāghrasaṃghasamākīrṇaṃ svādumūlaphaladrumam
तमारुरोहातिबलः पर्वतं प्लवगोत्तमः
रामदर्शनशीघ्रेण प्रहर्षेणाभिचोदितः
tam ārurohātibalaḥ parvataṃ plavagottamaḥ
rāmadarśanaśīghreṇa praharṣeṇābhicoditaḥ
तेन पादतलाक्रान्ता रम्येषु गिरिसानुषु
सघोषाः समशीर्यन्त शिलाश्चूर्णीकृतास्ततः
tena pādatalākrāntā ramyeṣu girisānuṣu
saghoṣāḥ samaśīryanta śilāś cūrṇīkṛtās tataḥ
स तमारुह्य शैलेन्द्रं व्यवर्धत महाकपिः
दक्षिणादुत्तरं पारं प्रार्थयँल्लवणाम्भसः
sa tam āruhya śailendraṃ vyavardhata mahākapiḥ
dakṣiṇād uttaraṃ pāraṃ prārthayam̐l lavaṇāmbhasaḥ
अधिरुह्य ततो वीरः पर्वतं पवनात्मजः
ददर्श सागरं भीमं मीनोरगनिषेवितम्
adhiruhya tato vīraḥ parvataṃ pavanātmajaḥ
dadarśa sāgaraṃ bhīmaṃ mīnoraganiṣevitam
स मारुत इवाकाशं मारुतस्यात्मसंभवः
प्रपेदे हरिशार्दूलो दक्षिणादुत्तरां दिशम्
sa māruta ivākāśaṃ mārutasyātmasaṃbhavaḥ
prapede hariśārdūlo dakṣiṇād uttarāṃ diśam
स तदा पीडितस्तेन कपिना पर्वतोत्तमः
ररास सह तैर्भूतैः प्राविशद्वसुधातलम्
कम्पमानैश्च शिखरैः पतद्भिरपि च द्रुमैः
sa tadā pīḍitas tena kapinā parvatottamaḥ
rarāsa saha tair bhūtaiḥ prāviśad vasudhātalam
kampamānaiś ca śikharaiḥ patadbhir api ca drumaiḥ
तस्योरुवेगान्मथिताः पादपाः पुष्पशालिनः
निपेतुर्भूतले रुग्णाः शक्रायुधहता इव
tasyoruvegān mathitāḥ pādapāḥ puṣpaśālinaḥ
nipetur bhūtale rugṇāḥ śakrāyudhahatā iva
कन्दरोदरसंस्थानां पीडितानां महौजसाम्
सिंहानां निनदो भीमो नभो भिन्दन्स शुश्रुवे
kandarodarasaṃsthānāṃ pīḍitānāṃ mahaujasām
siṃhānāṃ ninado bhīmo nabho bhindan sa śuśruve
स्रस्तव्याविद्धवसना व्याकुलीकृतभूषणा
विद्याधर्यः समुत्पेतुः सहसा धरणीधरात्
srastavyāviddhavasanā vyākulīkṛtabhūṣaṇā
vidyādharyaḥ samutpetuḥ sahasā dharaṇīdharāt
अतिप्रमाणा बलिनो दीप्तजिह्वा महाविषाः
निपीडितशिरोग्रीवा व्यवेष्टन्त महाहयः
atipramāṇā balino dīptajihvā mahāviṣāḥ
nipīḍitaśirogrīvā vyaveṣṭanta mahāhayaḥ
किंनरोरगगन्धर्वयक्षविद्याधरास्तथा
पीडितं तं नगवरं त्यक्त्वा गगनमास्थिताः
kiṃnaroragagandharvayakṣavidyādharās tathā
pīḍitaṃ taṃ nagavaraṃ tyaktvā gaganam āsthitāḥ
स च भूमिधरः श्रीमान्बलिना तेन पीडितः
सवृक्षशिखरोदग्राः प्रविवेश रसातलम्
sa ca bhūmidharaḥ śrīmān balinā tena pīḍitaḥ
savṛkṣaśikharodagrāḥ praviveśa rasātalam
दशयोजनविस्तारस्त्रिंशद्योजनमुच्छ्रितः
धरण्यां समतां यातः स बभूव धराधरः
daśayojanavistāras triṃśadyojanam ucchritaḥ
dharaṇyāṃ samatāṃ yātaḥ sa babhūva dharādharaḥ
स लिलङ्घयिषुर्भीमं सलीलं लवणार्णवम्।।।।
कल्लोलास्फालवेलान्तमुत्पपात नभो हरिः
sa lilaṅghayiṣurbhīmaṃ salīlaṃ lavaṇārṇavam||||
kallolāsphālavelāntamutpapāta nabho hariḥ