Uttara Kanda, sarga 37

विमृश्य च ततो रामो वयस्यमकुतोभयम्
प्रतर्दनं काशिपतिं परिष्वज्येदमब्रवीत्

vimṛśya ca tato rāmo vayasyam akutobhayam
pratardanaṃ kāśipatiṃ pariṣvajyedam abravīt

दर्शिता भवता प्रीतिर्दर्शितं सौहृदं परम्
उद्योगश्च कृतो राजन्भरतेन त्वया सह

darśitā bhavatā prītir darśitaṃ sauhṛdaṃ param
udyogaś ca kṛto rājan bharatena tvayā saha

तद्भवानद्य काशेयीं पुरीं वाराणसीं व्रज
रमणीयां त्वया गुप्तां सुप्राकारां सुतोरणाम्

tad bhavān adya kāśeyīṃ purīṃ vārāṇasīṃ vraja
ramaṇīyāṃ tvayā guptāṃ suprākārāṃ sutoraṇām

एतावदुक्त्वा उत्थाय काकुत्स्थः परमासनात्
पर्यष्वजत धर्मात्मा निरन्तरमुरोगतम्

etāvad uktvā utthāya kākutsthaḥ paramāsanāt
paryaṣvajata dharmātmā nirantaram urogatam

विसृज्य तं वयस्यं स स्वागतान्पृथिवीपतीन्
प्रहसन्राघवो वाक्यमुवाच मधुराक्षरम्

visṛjya taṃ vayasyaṃ sa svāgatān pṛthivīpatīn
prahasan rāghavo vākyam uvāca madhurākṣaram

भवतां प्रीतिरव्यग्रा तेजसा परिरक्षिता
धर्मश्च नियतो नित्यं सत्यं च भवतां सदा

bhavatāṃ prītir avyagrā tejasā parirakṣitā
dharmaś ca niyato nityaṃ satyaṃ ca bhavatāṃ sadā

युष्माकं च प्रभावेन तेजसा च महात्मनाम्
हतो दुरात्मा दुर्बुद्धी रावणो राक्षसाधिपः

yuṣmākaṃ ca prabhāvena tejasā ca mahātmanām
hato durātmā durbuddhī rāvaṇo rākṣasādhipaḥ

हेतुमात्रमहं तत्र भवतां तेजसा हतः
रावणः सगणो युद्धे सपुत्रः सहबान्धवः

hetumātram ahaṃ tatra bhavatāṃ tejasā hataḥ
rāvaṇaḥ sagaṇo yuddhe saputraḥ sahabāndhavaḥ

भवन्तश्च समानीता भरतेन महात्मना
श्रुत्वा जनकराजस्य कानने तनयां हृताम्

bhavantaś ca samānītā bharatena mahātmanā
śrutvā janakarājasya kānane tanayāṃ hṛtām

उद्युक्तानां च सर्वेषां पार्थिवानां महात्मनाम्
कालो ह्यतीतः सुमहान्गमने रोचतां मतिः

udyuktānāṃ ca sarveṣāṃ pārthivānāṃ mahātmanām
kālo hy atītaḥ sumahān gamane rocatāṃ matiḥ

प्रत्यूचुस्तं च राजानो हर्षेण महतान्विताः
दिष्ट्या त्वं विजयी राम राज्यं चापि प्रतिष्ठितम्

pratyūcus taṃ ca rājāno harṣeṇa mahatānvitāḥ
diṣṭyā tvaṃ vijayī rāma rājyaṃ cāpi pratiṣṭhitam

दिष्ट्या प्रत्याहृता सीता दिष्ट्या शत्रुः पराजितः
एष नः परमः काम एषा नः कीर्तिरुत्तमा

diṣṭyā pratyāhṛtā sītā diṣṭyā śatruḥ parājitaḥ
eṣa naḥ paramaḥ kāma eṣā naḥ kīrtir uttamā

यत्त्वां विजयिनं राम पश्यामो हतशात्रवम्
उपपन्नं च काकुत्स्थ यत्त्वमस्मान्प्रशंससि

yat tvāṃ vijayinaṃ rāma paśyāmo hataśātravam
upapannaṃ ca kākutstha yat tvam asmān praśaṃsasi

प्रशंसार्हा हि जानन्ति प्रशंसां वक्तुमीदृशीम्
आपृच्छामो गमिष्यामो हृदिस्थो नः सदा भवान्

praśaṃsārhā hi jānanti praśaṃsāṃ vaktum īdṛśīm
āpṛcchāmo gamiṣyāmo hṛdistho naḥ sadā bhavān

भवेच्च ते महाराज प्रीतिरस्मासु नित्यदा

bhavec ca te mahārāja prītir asmāsu nityadā