Uttara Kanda, sarga 58
यामेव रात्रिं शत्रुघ्नः पर्णशालां समाविशत्
तामेव रात्रिं सीतापि प्रसूता दारकद्वयम्
yām eva rātriṃ śatrughnaḥ parṇaśālāṃ samāviśat
tām eva rātriṃ sītāpi prasūtā dārakadvayam
ततोऽर्धरात्रसमये बालका मुनिदारकाः
वाल्मीकेः प्रियमाचख्युः सीतायाः प्रसवं शुभम्
तस्य रक्षां महातेजः कुरु भूतविनाशिनीम्
tato 'rdharātrasamaye bālakā munidārakāḥ
vālmīkeḥ priyam ācakhyuḥ sītāyāḥ prasavaṃ śubham
tasya rakṣāṃ mahātejaḥ kuru bhūtavināśinīm
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा मुनिर्हर्षमुपागमत्
भूतघ्नीं चाकरोत्ताभ्यां रक्षां रक्षोविनाशिनीम्
teṣāṃ tad vacanaṃ śrutvā munir harṣam upāgamat
bhūtaghnīṃ cākarot tābhyāṃ rakṣāṃ rakṣovināśinīm
कुशमुष्टिमुपादाय लवं चैव तु स द्विजः
वाल्मीकिः प्रददौ ताभ्यां रक्षां भूतविनाशिनीम्
kuśamuṣṭim upādāya lavaṃ caiva tu sa dvijaḥ
vālmīkiḥ pradadau tābhyāṃ rakṣāṃ bhūtavināśinīm
यस्तयोः पूर्वजो जातः स कुशैर्मन्त्रसंस्कृतैः
निर्मार्जनीयस्तु भवेत्कुश इत्यस्य नामतः
yas tayoḥ pūrvajo jātaḥ sa kuśair mantrasaṃskṛtaiḥ
nirmārjanīyas tu bhavet kuśa ity asya nāmataḥ
यश्चापरो भवेत्ताभ्यां लवेन सुसमाहितः
निर्मार्जनीयो वृद्धाभिर्लवश्चेति स नामतः
yaś cāparo bhavet tābhyāṃ lavena susamāhitaḥ
nirmārjanīyo vṛddhābhir lavaś ceti sa nāmataḥ
एवं कुशलवौ नाम्ना तावुभौ यमजातकौ
मत्कृताभ्यां च नामभ्यां ख्यातियुक्तौ भविष्यतः
evaṃ kuśalavau nāmnā tāv ubhau yamajātakau
matkṛtābhyāṃ ca nāmabhyāṃ khyātiyuktau bhaviṣyataḥ
ते रक्षां जगृहुस्तां च मुनिहस्तात्समाहिताः
अकुर्वंश्च ततो रक्षां तयोर्विगतकल्मषाः
te rakṣāṃ jagṛhus tāṃ ca munihastāt samāhitāḥ
akurvaṃś ca tato rakṣāṃ tayor vigatakalmaṣāḥ
तथा तां क्रियमाणां तु रक्षां गोत्रं च नाम च
संकीर्तनं च रामस्य सीतायाः प्रसवौ शुभौ
tathā tāṃ kriyamāṇāṃ tu rakṣāṃ gotraṃ ca nāma ca
saṃkīrtanaṃ ca rāmasya sītāyāḥ prasavau śubhau
अर्धारात्रे तु शत्रुघ्नः शुश्राव सुमहत्प्रियम्
पर्णशालां गतो रात्रौ दिष्ट्या दिष्ट्येति चाब्रवीत्
ardhārātre tu śatrughnaḥ śuśrāva sumahat priyam
parṇaśālāṃ gato rātrau diṣṭyā diṣṭyeti cābravīt
तथा तस्य प्रहृष्टस्य शत्रुघ्नस्य महात्मनः
व्यतीता वार्षिकी रात्रिः श्रावणी लघुविक्रमा
tathā tasya prahṛṣṭasya śatrughnasya mahātmanaḥ
vyatītā vārṣikī rātriḥ śrāvaṇī laghuvikramā
प्रभाते तु महावीर्यः कृत्वा पौर्वाह्णिकं क्रमम्
मुनिं प्राञ्जलिरामन्त्र्य प्रायात्पश्चान्मुखः पुनः
prabhāte tu mahāvīryaḥ kṛtvā paurvāhṇikaṃ kramam
muniṃ prāñjalir āmantrya prāyāt paścānmukhaḥ punaḥ
स गत्वा यमुनातीरं सप्तरात्रोषितः पथि
ऋषीणां पुण्यकीर्तीनामाश्रमे वासमभ्ययात्
sa gatvā yamunātīraṃ saptarātroṣitaḥ pathi
ṛṣīṇāṃ puṇyakīrtīnām āśrame vāsam abhyayāt
स तत्र मुनिभिः सार्धं भार्गवप्रमुखैर्नृपः
कथाभिर्बहुरूपाभिर्वासं चक्रे महायशाः
sa tatra munibhiḥ sārdhaṃ bhārgavapramukhair nṛpaḥ
kathābhir bahurūpābhir vāsaṃ cakre mahāyaśāḥ
स काञ्चनाद्यैर्मुनिभिः समेतो रघुप्रवीरो रजनीं तदानीम् ।कथाप्रकारैर्बहुभिर्महात्मा विरामयामास नरेन्द्रसूनुः
sa kāñcanādyairmunibhiḥ sameto raghupravīro rajanīṃ tadānīm |kathāprakārairbahubhirmahātmā virāmayāmāsa narendrasūnuḥ