Uttara Kanda, sarga 63
ततो द्वादशमे वर्षे शत्रुघ्नो रामपालिताम्
अयोध्यां चकमे गन्तुमल्पभृत्यबलानुगः
tato dvādaśame varṣe śatrughno rāmapālitām
ayodhyāṃ cakame gantum alpabhṛtyabalānugaḥ
मन्त्रिणो बलमुख्यांश्च निवर्त्य च पुरोधसं
जगाम रथमुख्येन हययुक्तेन भास्वता
mantriṇo balamukhyāṃś ca nivartya ca purodhasaṃ
jagāma rathamukhyena hayayuktena bhāsvatā
स गत्वा गणितान्वासान्सप्ताष्टौ रघुनन्दनः
अयोध्यामगमत्तूर्णं राघवोत्सुकदर्शनः
sa gatvā gaṇitān vāsān saptāṣṭau raghunandanaḥ
ayodhyām agamat tūrṇaṃ rāghavotsukadarśanaḥ
सो ऽभिवाद्य ततः पादौ वाल्मीकेः पुरुषर्षभः ।पाद्यमर्ध्यं तथातिथ्यं जग्राह मुनिहस्ततः
so 'bhivādya tataḥ pādau vālmīkeḥ puruṣarṣabhaḥ |pādyamardhyaṃ tathātithyaṃ jagrāha munihastataḥ
बहुरूपाः सुमधुराः कथास्तत्र सहस्रशः ।कथयामास स मुनिः शत्रुघ्नाय महात्मने
bahurūpāḥ sumadhurāḥ kathāstatra sahasraśaḥ |kathayāmāsa sa muniḥ śatrughnāya mahātmane
उवाच च मुनिर्वाक्यं लवणस्य वधाश्रितम् ।सुदुष्करं कृतं कर्म लवणं निघ्नता त्वया
uvāca ca munirvākyaṃ lavaṇasya vadhāśritam |suduṣkaraṃ kṛtaṃ karma lavaṇaṃ nighnatā tvayā
बहवः पार्थिवाः सौम्य हताः सबलवाहनाः ।लवणेन महाबाहो युध्यमाना महाबलाः
bahavaḥ pārthivāḥ saumya hatāḥ sabalavāhanāḥ |lavaṇena mahābāho yudhyamānā mahābalāḥ
स त्वया निहतः पापो लीलया पुरुषर्षभ ।जगतश्च भयं तत्र प्रशान्तं तव तेजसा
sa tvayā nihataḥ pāpo līlayā puruṣarṣabha |jagataśca bhayaṃ tatra praśāntaṃ tava tejasā
रावणस्य वधो घोरो यत्नेन महता कृतः ।इदं तु सुमहत्कर्म त्वया कृतमयत्नतः
rāvaṇasya vadho ghoro yatnena mahatā kṛtaḥ |idaṃ tu sumahatkarma tvayā kṛtamayatnataḥ
प्रीतिश्चास्मिन्परा जाता देवानां लवणे हते ।भूतानां चैव सर्वेषां जगतश्च प्रियं कृतम्
prītiścāsminparā jātā devānāṃ lavaṇe hate |bhūtānāṃ caiva sarveṣāṃ jagataśca priyaṃ kṛtam
तच्च युद्धं मया दृष्टं यथावत्पुरुषर्षभ ।सभायां वासवस्याथ उपविष्टेन राघव
tacca yuddhaṃ mayā dṛṣṭaṃ yathāvatpuruṣarṣabha |sabhāyāṃ vāsavasyātha upaviṣṭena rāghava
ममापि परमा प्रीतिर्हृदि शत्रुघ्न वर्तते ।उपाघ्रास्यामि ते मूर्ध्नि स्नेहस्यैषा परा गतिः
mamāpi paramā prītirhṛdi śatrughna vartate |upāghrāsyāmi te mūrdhni snehasyaiṣā parā gatiḥ
इत्युक्त्वा मूर्ध्नि शत्रुघ्नमुपाघ्राय महामुनिः ।आतिथ्यमकरोत्तस्य ये च तस्य पदानुगाः
ityuktvā mūrdhni śatrughnamupāghrāya mahāmuniḥ |ātithyamakarottasya ye ca tasya padānugāḥ
स भुक्तवान्नरश्रेष्ठो गीतमाधुर्यमुत्तमम् ।शुश्राव रामचरितं तस्मिन्काले यथाकृमम्
sa bhuktavānnaraśreṣṭho gītamādhuryamuttamam |śuśrāva rāmacaritaṃ tasminkāle yathākṛmam
तन्त्रीलयसमायुक्तं त्रिस्थानकरणान्वितम् ।संस्कृतं लक्षणोपेतं समतालसमन्वितम् ।शुश्राव रामचरितं तस्मिन्काले पुरा कृतम्
tantrīlayasamāyuktaṃ tristhānakaraṇānvitam |saṃskṛtaṃ lakṣaṇopetaṃ samatālasamanvitam |śuśrāva rāmacaritaṃ tasminkāle purā kṛtam
तान्यक्षराणि सत्यानि यथावृत्तानि पूर्वशः ।श्रुत्वा पुरुषशार्दूलो विसञ्ज्ञो बाष्पलोचनः
tānyakṣarāṇi satyāni yathāvṛttāni pūrvaśaḥ |śrutvā puruṣaśārdūlo visañjño bāṣpalocanaḥ
स मुहूर्तमिवासञ्ज्ञो विनिःश्वस्य मुहुर्मुहुः ।तस्मिन् गीते यथावृत्तं वर्तमानमिवाशृणोत्
sa muhūrtamivāsañjño viniḥśvasya muhurmuhuḥ |tasmin gīte yathāvṛttaṃ vartamānamivāśṛṇot
पदानुगाश्च ये राज्ञस्तां श्रुत्वा गीतिसम्पदम् ।अवाङ्मुखाश्च दीनाश्च ह्याश्चर्यमिति चाब्रुवन्
padānugāśca ye rājñastāṃ śrutvā gītisampadam |avāṅmukhāśca dīnāśca hyāścaryamiti cābruvan
परस्परं च ये तत्र सैनिकाः सम्बभाषिरे ।किमिदं क्व च वर्तामः किमेतत्स्वप्नदर्शनम्
parasparaṃ ca ye tatra sainikāḥ sambabhāṣire |kimidaṃ kva ca vartāmaḥ kimetatsvapnadarśanam
अर्थो यो नः पुरा दृष्टस्तमाश्रमपदे पुनः ।शृणुमः किमिदं स्वप्नो गीतबन्धं श्रियो भवेत्
artho yo naḥ purā dṛṣṭastamāśramapade punaḥ |śṛṇumaḥ kimidaṃ svapno gītabandhaṃ śriyo bhavet
विस्मयं ते परं गत्वा शत्रुघ्नमिदमब्रुवन् ।साधु पृच्छ नरश्रेष्ठ वाल्मीकिं मुनिपुङ्गवम्
vismayaṃ te paraṃ gatvā śatrughnamidamabruvan |sādhu pṛccha naraśreṣṭha vālmīkiṃ munipuṅgavam
शत्रुघ्नस्त्वब्रवीत्सर्वान्कौतूहलसमन्वितान् ।सैनिका न क्षमो ऽस्माकं परिप्रष्टुमिहेदृशः
śatrughnastvabravītsarvānkautūhalasamanvitān |sainikā na kṣamo 'smākaṃ paripraṣṭumihedṛśaḥ
आश्चर्याणि बहूनीह भवन्त्यस्याश्रमे मुनेः ।न तु कौतूहलाद्युक्तमन्वेष्टुं तं महामुनिम्
āścaryāṇi bahūnīha bhavantyasyāśrame muneḥ |na tu kautūhalādyuktamanveṣṭuṃ taṃ mahāmunim
एवं तद्वाक्यमुक्त्वा च सैनिकान्रघुनन्दनः ।अभिवाद्य महर्षिं तं स्वं निवेशं ययौ तदा
evaṃ tadvākyamuktvā ca sainikānraghunandanaḥ |abhivādya maharṣiṃ taṃ svaṃ niveśaṃ yayau tadā
तं शयानं नरव्याघ्रं निद्रा नाभ्यागमत्तदा ।चिन्तयन्तमनेकार्थं रामगीतमनुत्तमम्
taṃ śayānaṃ naravyāghraṃ nidrā nābhyāgamattadā |cintayantamanekārthaṃ rāmagītamanuttamam
तस्य शब्दं सुमधुरं तन्त्रीलयसमन्वितम् ।श्रुत्वा रात्रिर्जगामाशु शत्रुघ्नस्य महात्मनः
tasya śabdaṃ sumadhuraṃ tantrīlayasamanvitam |śrutvā rātrirjagāmāśu śatrughnasya mahātmanaḥ
तस्यां निशायां व्युष्टायां कृत्वा पौर्वाह्णिकं क्रमम् ।उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं शत्रुघ्नो मुनिपुङ्गवम्
tasyāṃ niśāyāṃ vyuṣṭāyāṃ kṛtvā paurvāhṇikaṃ kramam |uvāca prāñjalirvākyaṃ śatrughno munipuṅgavam
भगवन्द्रष्टुमिच्छामि राघवं रघुनन्दनम् ।त्वया ऽनुज्ञातुमिच्छामि सहैभिः संशितव्रतैः
bhagavandraṣṭumicchāmi rāghavaṃ raghunandanam |tvayā 'nujñātumicchāmi sahaibhiḥ saṃśitavrataiḥ
इत्येवंवादिनं तं तु शत्रुघ्नं शत्रुतापनम् ।वाल्मीकिः सम्परिष्वज्य विससर्ज च राघवम्
ityevaṃvādinaṃ taṃ tu śatrughnaṃ śatrutāpanam |vālmīkiḥ sampariṣvajya visasarja ca rāghavam
स प्रविश्य पुरीं रम्यां श्रीमानिक्ष्वाकुनन्दनः
प्रविवेश महाबाहुर्यत्र रामो महाद्युतिः
sa praviśya purīṃ ramyāṃ śrīmān ikṣvākunandanaḥ
praviveśa mahābāhur yatra rāmo mahādyutiḥ
स रामं मन्त्रिमध्यस्थं पूर्णचन्द्रनिभाननम् ।पश्यन्नमरमध्यस्थं सहस्रनयनं यथा
sa rāmaṃ mantrimadhyasthaṃ pūrṇacandranibhānanam |paśyannamaramadhyasthaṃ sahasranayanaṃ yathā
सोऽभिवाद्य महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा
उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा रामं सत्यपराक्रमम्
so 'bhivādya mahātmānaṃ jvalantam iva tejasā
uvāca prāñjalir bhūtvā rāmaṃ satyaparākramam
यदाज्ञप्तं महाराज सर्वं तत्कृतवानहम्
हतः स लवणः पापः पुरी सा च निवेशिता
yad ājñaptaṃ mahārāja sarvaṃ tat kṛtavān aham
hataḥ sa lavaṇaḥ pāpaḥ purī sā ca niveśitā
द्वादशं च गतं वर्षं त्वां विना रघुनन्दन
नोत्सहेयमहं वस्तुं त्वया विरहितो नृप
dvādaśaṃ ca gataṃ varṣaṃ tvāṃ vinā raghunandana
notsaheyam ahaṃ vastuṃ tvayā virahito nṛpa
स मे प्रसादं काकुत्स्थ कुरुष्वामितविक्रम
मातृहीनो यथा वत्सस्त्वां विना प्रवसाम्यहम्
sa me prasādaṃ kākutstha kuruṣvāmitavikrama
mātṛhīno yathā vatsas tvāṃ vinā pravasāmy aham
एवं ब्रुवाणं शत्रुघ्नं परिष्वज्येदमब्रवीत्
मा विषादं कृथा वीर नैतत्क्षत्रियचेष्टितम्
evaṃ bruvāṇaṃ śatrughnaṃ pariṣvajyedam abravīt
mā viṣādaṃ kṛthā vīra naitat kṣatriyaceṣṭitam
नावसीदन्ति राजानो विप्रवासेषु राघव
प्रजाश्च परिपाल्या हि क्षत्रधर्मेण राघव
nāvasīdanti rājāno vipravāseṣu rāghava
prajāś ca paripālyā hi kṣatradharmeṇa rāghava
काले काले च मां वीर अयोध्यामवलोकितुम्
आगच्छ त्वं नरश्रेष्ठ गन्तासि च पुरं तव
kāle kāle ca māṃ vīra ayodhyām avalokitum
āgaccha tvaṃ naraśreṣṭha gantāsi ca puraṃ tava
ममापि त्वं सुदयितः प्राणैरपि न संशयः
अवश्यं करणीयं च राज्यस्य परिपालनम्
mamāpi tvaṃ sudayitaḥ prāṇair api na saṃśayaḥ
avaśyaṃ karaṇīyaṃ ca rājyasya paripālanam
तस्मात्त्वं वस काकुत्स्थ पञ्चरात्रं मया सह
ऊर्ध्वं गन्तासि मधुरां सभृत्यबलवाहनः
tasmāt tvaṃ vasa kākutstha pañcarātraṃ mayā saha
ūrdhvaṃ gantāsi madhurāṃ sabhṛtyabalavāhanaḥ
रामस्यैतद्वचः श्रुत्वा धर्मयुक्तं मनोऽनुगम्
शत्रुघ्नो दीनया वाचा बाढमित्येव चाब्रवीत्
rāmasyaitad vacaḥ śrutvā dharmayuktaṃ mano'nugam
śatrughno dīnayā vācā bāḍham ity eva cābravīt
स पञ्चरात्रं काकुत्स्थो राघवस्य यथाज्ञया
उष्य तत्र महेष्वासो गमनायोपचक्रमे
sa pañcarātraṃ kākutstho rāghavasya yathājñayā
uṣya tatra maheṣvāso gamanāyopacakrame
आमन्त्र्य तु महात्मानं रामं सत्यपराक्रमम्
भरतं लक्ष्मणं चैव महारथमुपारुहत्
āmantrya tu mahātmānaṃ rāmaṃ satyaparākramam
bharataṃ lakṣmaṇaṃ caiva mahāratham upāruhat
दूरं ताभ्यामनुगतो लक्ष्मणेन महात्मना
भरतेन च शत्रुघ्नो जगामाशु पुरीं तदा
dūraṃ tābhyām anugato lakṣmaṇena mahātmanā
bharatena ca śatrughno jagāmāśu purīṃ tadā