Uttara Kanda, sarga 88
वाल्मीकिनैवमुक्तस्तु राघवः प्रत्यभाषत
प्राञ्जलिर्जगतो मध्ये दृष्ट्वा तां देववर्णिनीम्
vālmīkinaivam uktas tu rāghavaḥ pratyabhāṣata
prāñjalir jagato madhye dṛṣṭvā tāṃ devavarṇinīm
एवमेतन्महाभाग यथा वदसि धर्मवित्
प्रत्ययो हि मम ब्रह्मंस्तव वाक्यैरकल्मषैः
evam etan mahābhāga yathā vadasi dharmavit
pratyayo hi mama brahmaṃs tava vākyair akalmaṣaiḥ
प्रत्ययो हि पुरा दत्तो वैदेह्या सुरसंनिधौ
सेयं लोकभयाद्ब्रह्मन्नपापेत्यभिजानता
परित्यक्ता मया सीता तद्भवान्क्षन्तुमर्हति
pratyayo hi purā datto vaidehyā surasaṃnidhau
seyaṃ lokabhayād brahmann apāpety abhijānatā
parityaktā mayā sītā tad bhavān kṣantum arhati
जानामि चेमौ पुत्रौ मे यमजातौ कुशीलवौ
शुद्धायां जगतो मध्ये मैथिल्यां प्रीतिरस्तु मे
jānāmi cemau putrau me yamajātau kuśīlavau
śuddhāyāṃ jagato madhye maithilyāṃ prītir astu me
अभिप्रायं तु विज्ञाय रामस्य सुरसत्तमाः
पितामहं पुरस्कृत्य सर्व एव समागताः
abhiprāyaṃ tu vijñāya rāmasya surasattamāḥ
pitāmahaṃ puraskṛtya sarva eva samāgatāḥ
आदित्या वसवो रुद्रा विश्वेदेवा मरुद्गणाः
अश्विनावृषिगन्धर्वा अप्सराणां गणास्तथा
साध्याश्च देवाः सर्वे ते सर्वे च परमर्षयः
ādityā vasavo rudrā viśvedevā marudgaṇāḥ
aśvināv ṛṣigandharvā apsarāṇāṃ gaṇās tathā
sādhyāś ca devāḥ sarve te sarve ca paramarṣayaḥ
दृष्ट्वा देवानृषींश्चैव राघवः पुनरब्रवीत् ।प्रत्ययो मे नरश्रेष्ठा ऋषिवाक्यैरकल्मषैः
dṛṣṭvā devānṛṣīṃścaiva rāghavaḥ punarabravīt |pratyayo me naraśreṣṭhā ṛṣivākyairakalmaṣaiḥ
ततो वायुः शुभः पुण्यो दिव्यगन्धो मनोरमः
तं जनौघं सुरश्रेष्ठो ह्लादयामास सर्वतः
tato vāyuḥ śubhaḥ puṇyo divyagandho manoramaḥ
taṃ janaughaṃ suraśreṣṭho hlādayām āsa sarvataḥ
तदद्भुतमिवाचिन्त्यं निरीक्षन्ते समाहिताः
मानवाः सर्वराष्ट्रेभ्यः पूर्वं कृतयुगे यथा
tad adbhutam ivācintyaṃ nirīkṣante samāhitāḥ
mānavāḥ sarvarāṣṭrebhyaḥ pūrvaṃ kṛtayuge yathā
सर्वान्समागतान्दृष्ट्वा सीता काषायवासिनी
अब्रवीत्प्राञ्जलिर्वाक्यमधोदृष्टिरवाङ्मुखी
sarvān samāgatān dṛṣṭvā sītā kāṣāyavāsinī
abravīt prāñjalir vākyam adhodṛṣṭir avāṅmukhī
यथाहं राघवादन्यं मनसापि न चिन्तये
तथा मे माधवी देवी विवरं दातुमर्हति
yathāhaṃ rāghavād anyaṃ manasāpi na cintaye
tathā me mādhavī devī vivaraṃ dātum arhati
यथैतत्सत्यमुक्तं मे वेद्मि रामात्परं न च ।तथा मे माधवी देवी विवरं दातुमर्हति
yathaitatsatyamuktaṃ me vedmi rāmātparaṃ na ca |tathā me mādhavī devī vivaraṃ dātumarhati
तथा शपन्त्यां वैदेह्यां प्रादुरासीत्तदद्भुतम्
भूतलादुत्थितं दिव्यं सिंहासनमनुत्तमम्
tathā śapantyāṃ vaidehyāṃ prādurāsīt tad adbhutam
bhūtalād utthitaṃ divyaṃ siṃhāsanam anuttamam
ध्रियमाणं शिरोभिस्तन्नागैरमितविक्रमैः
दिव्यं दिव्येन वपुषा सर्वरत्नविभूषितम्
dhriyamāṇaṃ śirobhis tan nāgair amitavikramaiḥ
divyaṃ divyena vapuṣā sarvaratnavibhūṣitam
तस्मिंस्तु धरणी देवी बाहुभ्यां गृह्य मैथिलीम्
स्वागतेनाभिनन्द्यैनामासने चोपवेषयत्
tasmiṃs tu dharaṇī devī bāhubhyāṃ gṛhya maithilīm
svāgatenābhinandyainām āsane copaveṣayat
तामासनगतां दृष्ट्वा प्रविशन्तीं रसातलम्
पुष्पवृष्टिरविच्छिन्ना दिव्या सीतामवाकिरत्
tām āsanagatāṃ dṛṣṭvā praviśantīṃ rasātalam
puṣpavṛṣṭir avicchinnā divyā sītām avākirat
साधुकारश्च सुमहान्देवानां सहसोत्थितः
साधु साध्विति वै सीते यस्यास्ते शीलमीदृशम्
sādhukāraś ca sumahān devānāṃ sahasotthitaḥ
sādhu sādhv iti vai sīte yasyās te śīlam īdṛśam
एवं बहुविधा वाचो ह्यन्तरिक्षगताः सुराः
व्याजह्रुर्हृष्टमनसो दृष्ट्वा सीताप्रवेशनम्
evaṃ bahuvidhā vāco hy antarikṣagatāḥ surāḥ
vyājahrur hṛṣṭamanaso dṛṣṭvā sītāpraveśanam
यज्ञवाटगताश्चापि मुनयः सर्व एव ते
राजानश्च नरव्याघ्रा विस्मयान्नोपरेमिरे
yajñavāṭagatāś cāpi munayaḥ sarva eva te
rājānaś ca naravyāghrā vismayān noparemire
अन्तरिक्षे च भूमौ च सर्वे स्थावरजङ्गमाः
दानवाश्च महाकायाः पाताले पन्नगाधिपाः
antarikṣe ca bhūmau ca sarve sthāvarajaṅgamāḥ
dānavāś ca mahākāyāḥ pātāle pannagādhipāḥ
केचिद्विनेदुः संहृष्टाः केचिद्ध्यानपरायणाः
केचिद्रामं निरीक्षन्ते केचित्सीतामचेतनाः
ke cid vineduḥ saṃhṛṣṭāḥ ke cid dhyānaparāyaṇāḥ
ke cid rāmaṃ nirīkṣante ke cit sītām acetanāḥ
सीताप्रवेशनं दृष्ट्वा तेषामासीत्समागमः
तं मुहूर्तमिवात्यर्थं सर्वं संमोहितं जगत्
sītāpraveśanaṃ dṛṣṭvā teṣām āsīt samāgamaḥ
taṃ muhūrtam ivātyarthaṃ sarvaṃ saṃmohitaṃ jagat